Surja Es-Saffat — Ajet 119

Kuptimi i fjalëve:

• "Ve-tereknā": Dhe lamë / ruajtëm.
• "Aleyhimā": Për të dy (Musain dhe Harunin).
• "Fī-l-ākhirīn": Ndër brezat e mëvonshëm (popujt që erdhën pas tyre).

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se Ai i fali Musait dhe Harunit (paqja qoftë mbi ta) mëkatet e tyre dhe ua pranoi lutjen, e pastaj ua ruajti atyre lavdinë dhe përkujtimin e mirë ndër popujt që erdhën pas tyre. Kjo do të thotë se emrat e tyre u bënë të përmendur me nder dhe respekt në mesin e brezave të mëvonshëm, deri në Ditën e Kijametit. Ata u bënë shembull i mirë dhe udhërrëfyes për njerëzimin, dhe përkujtimi i tyre i bukur mbeti i gjallë në zemrat e besimtarëve. Ky është nderimi që Allahu ua dha atyre për durimin dhe devotshmërinë e tyre, dhe për përpjekjen e tyre të madhe në rrugën e thirrjes drejt Tij.

Përfitimet nga ajeti:

• Allahu i Lartësuar i shpërblen robërit e Tij të devotshëm me lavdi të përjetshme dhe përkujtim të mirë, edhe pas vdekjes së tyre.
• Thirrja drejt Allahut dhe durimi në atë rrugë janë ndër veprat më të larta që e bëjnë njeriun të përmendet me nder në tokë dhe në qiell.
• Ky ajet na mëson se suksesi i vërtetë nuk është vetëm në jetën e kësaj bote, por edhe në lënien e një trashëgimie të mirë shpirtërore që frymëzon brezat e ardhshëm.
• Ai na nxit që të përpiqemi për vepra të mira që mbeten pas nesh, siç është thirrja në rrugën e Allahut, sepse kjo është një formë e vazhdimësisë së shpërblimit edhe pas largimit nga kjo botë.