سوره صافات — آیه 119

معانی کلمات:

• تَرَکْنَا: باقی گذاشتیم، بر جای نهادیم.
• عَلَیْهِمَا: بر آن دو (حضرت موسی و هارون علیهما السلام).
• فِی الْآخِرِینَ: در میان امتهای بعدی و آیندگان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید که برای موسی و هارون علیهما السلام، در میان امتهای پس از ایشان، نام نیک و یاد خیری باقی گذاشتیم. این یاد و ثنای جمیل، شامل ستایش و تحسین امتهای بعدی از این دو پیامبر بزرگوار است که در طول تاریخ تا قیامت ادامه خواهد داشت. این وعده الهی، پاداشی برای صبر و استقامت آنان در راه دعوت به توحید و تحمل آزارهای قومشان بود. خداوند با این کار، نام آنان را در زمره پیامبران بزرگ و برگزیده خود ثبت کرد و آنان را الگویی برای مؤمنان قرار داد. این سنت الهی است که برای بندگان صالح و مخلص خود، ذکر خیر و ثنای نیکو در میان آیندگان باقی میگذارد و این از الطاف و نعمتهای بزرگ خداوند به اولیای خود است.

فواید و پیامهای آیه:

• ارزش یاد نیک: خداوند برای بندگان صالح خود، یاد نیک و ثنای جمیل در میان مردم باقی میگذارد و این نشانه محبت الهی به آنان است. مؤمن باید تلاش کند تا با اعمال صالح خود، نام نیکی از خود در میان مردم و تاریخ به یادگار بگذارد.
• پاداش صبر و استقامت: صبر و استقامت در راه حق، پاداشی جاودانه دارد که از جمله آنها، ذکر خیر در میان آیندگان است. این آیه مؤمنان را به استقامت در برابر مشکلات دعوت میکند.
• امید به رحمت الهی: این آیه به مؤمنان امید میدهد که اگر در راه خدا اخلاص ورزند و خدمتگزار دین او باشند، خداوند نیز آنان را فراموش نخواهد کرد و نامشان را در زمره نیکان ثبت خواهد نمود.
• الگوگیری از پیامبران: این آیه نشان میدهد که پیامبران الهی الگوهای جاودانهای برای بشریت هستند و سیره و روش آنان باید سرمشق زندگی مؤمنان قرار گیرد.