சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 119

சொற்பொருள்:

• وَتَرَكْنَا: (இங்கு) விட்டுவைத்தோம் / நிலைநிறுத்தினோம்.
• عَلَيْهِمَا: அவ்விருவர் மீதும் (மூஸா மற்றும் ஹாரூன் (அலை) அவர்கள் மீது).
• فِي الْآخِرِينَ: பிற்காலத்தவர்களிடையே / பிந்தைய சந்ததியினரிடையே.

விளக்கம்:

இறைவன் தனது இரு தூதர்களான மூஸா (அலை) மற்றும் ஹாரூன் (அலை) அவர்களுக்கு அளித்த மாபெரும் அருட்கொடைகளில் ஒன்று, அவ்விருவருக்காகப் பிற்கால மக்களிடையே நல்ல புகழ்ச்சியையும், உயர்ந்த நினைவையும் நிலைநிறுத்தியதாகும். அதாவது, அவ்விருவரின் பெயர் இன்றும் முஸ்லிம்கள், யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் என அனைவரிடையேயும் மரியாதையுடன் கூறப்படுகிறது. அவர்களின் நல்லொழுக்கமும், தியாகமும், உண்மைப் பணியும் பிற்கால சந்ததியினரின் இதயங்களில் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் வகையில் இறைவன் செய்தான். இது அவர்களின் உயர்ந்த தகுதிக்கும், இறைவனின் பொருத்தத்திற்கும் அத்தாட்சியாகும். மேலும், இது அவர்களுக்கு மறுமையில் கிடைக்கும் நிலையான வெகுமதிக்கு முன்னோட்டமாகவும் அமைந்தது.

பயன்கள்:

1. நல்லோர்களின் பெயர் இறைவனால் என்றென்றும் நிலைநிறுத்தப்படும்; அவர்களின் நினைவு மறையாது.
2. மக்களிடையே நல்ல புகழை ஏற்படுத்துவதற்கு உண்மையான ஈமானும், நேர்மையான செயலுமே அடிப்படை.
3. இறைவனின் தூதர்கள் மீது அன்பும் மரியாதையும் கொள்வது இறைநேசத்தின் அடையாளம்.
4. நல்லதொரு வாழ்க்கை வாழ்ந்து, பிறருக்கு நன்மை செய்வதன் மூலம் நாம் பிற்காலத்தில் நல்ல முறையில் நினைவுகூரப்பட விரும்பினால், அதற்கு இறைவனின் உதவியும் அருளும் தேவை.
5. இறைவன் தனது நல்லடியார்களுக்கு இம்மையிலும் மறுமையிலும் கண்ணியத்தை வழங்குகிறான் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.