ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 119

คำอธิบายคำศัพท์:

• تَرَكْنَا หมายถึง เราได้ปล่อยไว้ หรือ เราได้คงไว้
• عَلَيْهِمَا หมายถึง แก่ทั้งสองคน คือ ท่านมูซาและท่านฮารูน (อะลัยฮิมัสสลาม)
• فِي الْآخِرِينَ หมายถึง ในหมู่ชนรุ่นหลัง ๆ ที่มาภายหลัง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงตรัสว่า พระองค์ได้ทรงคงไว้ซึ่งคำสรรเสริญอันดีงามและชื่อเสียงอันเป็นที่ยกย่องแก่ท่านนบีมูซาและท่านนบีฮารูน (อะลัยฮิมัสสลาม) ในหมู่ชนรุ่นหลัง ๆ ที่มาภายหลังพวกท่าน จนกระทั่งพวกเขาถูกกล่าวถึงด้วยความดีงามและเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ผู้ที่มาภายหลัง โดยที่คำสรรเสริญนี้จะคงอยู่ตลอดไปจนถึงวันกิยามะฮ์ นี่คือเกียรติยศและความทรงจำอันดีงามที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้แก่บรรดาศาสนทูตของพระองค์ผู้ที่ได้ปฏิบัติหน้าที่ของตนอย่างสมบูรณ์

บทเรียนและคุณประโยชน์ที่ได้รับ:

1. การงานที่ดีและความจริงใจต่ออัลลอฮ์จะนำมาซึ่งชื่อเสียงอันดีงามที่คงอยู่ตลอดไป แม้หลังจากที่บุคคลนั้นจากโลกนี้ไปแล้วก็ตาม
2. อัลลอฮ์ทรงตอบแทนบรรดาผู้ที่ทำงานเพื่อพระองค์ด้วยการทำให้พวกเขาเป็นที่รักและเป็นที่จดจำในหมู่มนุษย์ แม้กระทั่งชนรุ่นหลังที่ไม่เคยพบเห็นพวกเขามาก่อน
3. การเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ผู้อื่นเป็นมรดกอันล้ำค่าที่ผู้ศรัทธาควรใฝ่หา เพราะมันคือการงานที่ยังคงดำเนินต่อไปแม้หลังจากความตาย
4. บทเรียนนี้สอนให้เรามุ่งมั่นทำงานที่ดีและจริงใจ เพื่อที่เราจะได้เป็นที่จดจำในทางที่ดีเช่นกัน และเป็นแรงบันดาลใจให้เราดำเนินชีวิตตามแนวทางของบรรดานบีและศาสนทูต