Saffot surasi — Oyat 119

Kalimalarning ma'nolari:

• Taraknā: qoldirdik, saqlab qoldik.
• Alayhimā: ikkalasiga (Muso va Horun alayhissalomga).
• Fil-ākhirīn: keyingi avlodlar orasida.

Tafsir:

Ushbu oliy oyatda Alloh taolo Muso va Horun alayhissalomga bergan ulug' ne'matini bayon qilmoqda. Ya'ni, Alloh ularning ikkalasiga keyingi ummatlar orasida go'zal maqtov, yaxshi zikr va oliy martabani saqlab qoldi. Muso va Horun alayhissalomning ismlari, ularning da'vatlari va qilgan buyuk ishlari to qiyomatgacha barcha avlodlar orasida hurmat va ehtirom bilan tilga olinadi. Bu — Allohning o'z payg'ambarlariga bergan eng buyuk mukofotlaridan biridir. Ular haqida Qur'oni Karimda ham, oldingi kitoblarda ham go'zal zikr keltirilgan bo'lib, bu zikr abadiy davom etadi. Bu oyat Muso va Horun alayhissalomning shon-shuhratlari, ularning da'vatlari muvaffaqiyati va Alloh nazdida yuksak martabaga ega ekanliklarini ko'rsatadi.

Foydalar:

1. Alloh taolo o'zining solih bandalarining yaxshi nomini abadiy saqlab qoladi va ularni keyingi avlodlar orasida maqtovga sazovor qiladi. Bu mo'minlar uchun katta rag'batdir — yaxshi amal qilib, Allohning roziligini topishga intilish kerak.
2. Payg'ambarlar va solih kishilarning zikri qiyomatgacha davom etishi ularning da'vatlari va ta'limotlarining barakali ekanligini ko'rsatadi. Bu esa Islom dinining haq ekanligiga dalildir.
3. Yaxshi nom qoldirish, xalq orasida ezgu xotira qoldirish — bu Allohning inoyati bo'lib, unga erishish uchun inson o'z hayotini Allohga itoat va xalqqa xizmat bilan o'tkazishi lozim.
4. Ushbu oyat musulmonlarga o'z payg'ambarlarini sevish, ularni hurmat qilish va ularning yo'lidan borish kerakligini o'rgatadi. Muso va Horun alayhissalomning hayotlari biz uchun ibrat maktabidir.