سوره صافات — آیه 134

معانی کلمات:

• إِذْ: یاد آور، زمانی که.
• نَجَّیْنَاهُ: او را نجات دادیم و رهایی بخشیدیم.
• أَهْلَهُ: خانواده و نزدیکان او.
• أَجْمَعِینَ: همه، همگی، بدون استثنا.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبر خود (صلیاللهعلیهوسلم) یادآوری میکند که حضرت لوط (علیهالسلام) را از میان قوم گناهکار خود برگزید و او را به مقام نبوت و رسالت رساند. سپس به نجات او و خانوادهاش اشاره میکند: زمانی که عذاب الهی بر قوم لوط نازل شد، خداوند لوط و تمام اعضای خانوادهاش را — به جز همسرش که زنی کافر و پیر بود — از آن عذاب هولناک رهایی بخشید. این نجات شامل همه افراد خانواده او میشد، اما همسرش به دلیل همدستی با قوم گناهکار و کفرش، در عذاب باقی ماند و هلاک گردید. این آیه بیانگر لطف و رحمت ویژه خداوند نسبت به بندگان صالح خود است، چنانکه او را همراه با خاندانش از بلای نابودی نجات داد، در حالی که قوم او همگی هلاک شدند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند بندگان مخلص خود را در سختترین شرایط یاری میکند و آنها را از بلاها و عذابها نجات میدهد، حتی اگر همه اطرافیانشان در گمراهی باشند.
• نجات خانواده لوط (علیهالسلام) یادآور اهمیت ایمان و تقواست؛ تنها کسانی از رحمت الهی بهرهمند میشوند که در مسیر حق و بندگی ثابتقدم باشند، نه صرفاً به دلیل نسبت خانوادگی با پیامبران.
• این آیه به ما میآموزد که در زندگی، همراهی با نیکان و صالحان سبب نجات و سعادت میشود، اما همراهی با گناهکاران و کافران، حتی اگر از نزدیکترین خویشاوندان باشند، جز هلاکت و بدبختی نتیجهای ندارد.
• داستان نجات لوط و خانوادهاش، امیدواری به رحمت خدا را در دل مؤمنان زنده میکند و نشان میدهد که خداوند هرگز بندگان صادق خود را فراموش نمیکند و در لحظههای دشوار، نجات و پیروزی را برای آنان رقم میزند.