Surah As-Saffat — Aya 134

Ma'anar Kalmomi:

• إِذْ نَجَّيْنَاهُ: Lokacin da muka tsirar da shi (Lutu) daga azabar da ta sauka a kan mutanensa.
• وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ: Iyalinsa da dukan mutanen gidansa, ba tare da barin kowa ba.

Tafsirin Ayar:

Wannan ayar tana nuni ne ga wani babban al'amari na tsira da Allah ya yi wa annabinsa Lutu, wanda ya kasance daga cikin manzannin da aka zaɓa. A lokacin da aka aiko da azaba mai tsanani a kan mutanen Lutu saboda aikinsu na luwadi da kuma rashin biyayya ga Allah, Allah ya cece shi da dukan iyalinsa gaba ɗaya daga wannan azabar. Sai dai an ware tsohuwar mace guda ɗaya, wadda ita ce matarsa, wadda ta kasance cikin waɗanda suka halaka tare da mutanenta, domin ta yi imani da aikin mutanenta kuma ta yarda da shi. Wannan ya nuna cewa tsira ba ta kasance ga duk wanda ke kusa da annabi ba, sai dai ga wanda ya yi imani da ya bi tafarkin gaskiya.

Fa'idodin Darasi:

1. Tsira da rahama daga Allah suna zuwa ne ga masu bi da masu bin gaskiya, ba ga dangantaka ko zumunta kawai ba.
2. Imani da biyayya ga Allah su ne dalilin samun tsira daga azaba, kuma rashin imani na iya jefa mutum cikin halaka ko da yake yana kusa da annabi.
3. Wannan yana ƙarfafa mu mu riƙe imani da ayyukan ƙwarai, kuma mu yi nesa da abubuwan da Allah ya haramta, domin mu sami tsira a duniya da lahiru.
4. Ayar tana nuna cewa Allah Mai iko ne a kan kome, yana tsirar da wanda ya so, kuma yana halaka wanda ya so, bisa ga hikimarsa da adalcinsa.