سوره صافات — آیه 158

معانی کلمات:

• نَسَبًا: خویشاوندی و پیوند نسبی.
• الجِنَّة: در اینجا به معنای فرشتگان است؛ زیرا آنان از دیدگان پنهان و مستورند.
• لَمُحْضَرُونَ: قطعاً احضارشدگان (در عذاب).

تفسیر آیه:

مشرکان برای خداوند متعال نسبت به فرشتگان، خویشاوندی و پیوند نسبی قائل شدند؛ چرا که ادعا کردند فرشتگان دختران خدا هستند و بدین ترتیب میان او و آنان رابطهی پدر و فرزندی پنداشتند. این ادعایی باطل و بیاساس بود که نشان از جهالت و گمراهی آنان داشت. اما فرشتگان بهخوبی میدانستند که این مشرکان که چنین نسبتی را به خداوند میدهند، قطعاً در روز قیامت برای حساب و عذاب احضار خواهند شد و هیچ راه گریزی از مجازات الهی برایشان نیست. آنان در پیشگاه خداوند حاضر میشوند و سزای این دروغ بزرگ را خواهند دید.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند متعال از هرگونه شریک، فرزند و خویشاوند منزّه و پاک است و نسبت دادن این امور به او، گناهی نابخشودنی و نشانهی جهالت است.
• فرشتگان، بندگان گرامی و مطیع خداوند هستند و هیچگونه رابطهی خویشاوندی با او ندارند؛ بلکه آنان مخلوقاتی پاک و فرمانبردارند.
• این آیه هشدار جدی به کسانی است که دربارهی ذات خداوند به گمانپردازی میپردازند که سرانجامشان احضار در پیشگاه عدل الهی و دریافت عذاب است.
• ایمان به علم و آگاهی فرشتگان و شهادت آنان بر اعمال انسانها، ما را به رعایت ادب در برابر خداوند و پرهیز از هرگونه گفتار ناروا دربارهی او دعوت میکند.