صافات سۈرىسى — ئايەت 20

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشىتىنى ۋە كاپىرلارنىڭ شۇ كۈندىكى پۇشايمانىنى بايان قىلىدۇ.

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• وَيْل: ھالاكەت، ئازاب، ۋەيرانچىلىق دېگەن مەنىدە بولۇپ، بۇ يەردە قاتتىق قايغۇرۇش ۋە پۇشايمان قىلىش مەنىسىنى بىلدۈرىدۇ.
• يَوْمُ الدِّين: ھېساب-كېتاب ۋە جازا-مۇكاپات كۈنى، يەنى قىيامەت كۈنى.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشەتلىك مەنزىرىسىنى بىزگە كۆرسىتىپ بېرىدۇ. ئۆلگەندىن كېيىن قايتا تىرىلىشنى ئىنكار قىلغان، دۇنيادا پەرۋەردىگارىنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنمىغان كاپىرلار ۋە گۇناھكارلار شۇ كۈن كەلگەندە، ئۆزلىرىنىڭ قىلغان ئەمەللىرىنىڭ ھېسابى بېرىلىدىغانلىقىنى ۋە ھەر بىر ياخشى-يامان ئەمەلىنىڭ جازا-مۇكاپاتىنى كۆرۈشىدىغانلىقىنى ئېنىق چۈشىنىپ يېتىدۇ. شۇ چاغدا ئۇلار قاتتىق قايغۇرۇپ ۋە پۇشايمان قىلىپ: «ۋاي ھالاكىتىمىز! بۇ ھېساب-كېتاب ۋە جازا-مۇكاپات كۈنى ئىكەن» دەيدۇ. ئۇلار دۇنيادا ئىنكار قىلغان، مەسخىرە قىلغان ۋە ئىشەنمىگەن بۇ كۈننىڭ ھەقىقەتەن كەلگەنلىكىنى كۆرۈپ، ئەمما ئەمدى پۇشايمان قىلىشنىڭ پايدىسى يوقلۇقىنى ھېس قىلىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، قىيامەت كۈنى ھەقىقەتەن بار، ھەر بىرىمىز ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىدا ھېساب بېرىمىز. شۇڭا بىز دۇنيادا ياشاۋاتقان ۋاقتىمىزدا ئاللاھقا ۋە ئۇنىڭ پەيغەمبەرلىرىگە ئىمان كەلتۈرۈپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىپ، يامان ئىشلاردىن ساقلىنىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشىتىدىن ۋە پۇشايمان قىلىش كۈنىدىن ساقلىسۇن، ھەممىمىزنى ئۇ كۈندە ئۇنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىدىغان بەختلىك بەندىلىرىدىن قىلسۇن.