சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 20

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• يَا وَيْلَنَا – “எங்கள் கேடே!” என்று அழைத்தல். இது அரபு மொழியில் துன்பத்தையும் வேதனையையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு பிரலாபம் ஆகும். ‘வைல்’ என்றால் அழிவு, கேடு, பேரழிவு என்பதாகும்.
• يَوْمُ الدِّينِ – “நியாயத் தீர்ப்பு நாள்” அல்லது “கூலி-பிரதிபலன் வழங்கப்படும் நாள்”. இது மறுமை நாளுக்குரிய பெயர்களில் ஒன்றாகும்.

விளக்கம்:

மறுமை நாளில், தம் இறைவனை மறுத்து, மறுமையைப் பொய்யாக்கிய இணைவைப்பாளர்கள், தாம் முன்னர் உலகில் செய்து வந்த தீய செயல்களின் பலனைக் காணும்போது, மிகுந்த கவலையும் வேதனையும் அடைந்து, “எங்கள் கேடே! இது நியாயத் தீர்ப்பு நாள்தானா?” என்று கூறுவார்கள். அப்போது அவர்களுக்கு அது தெளிவாகும் — இதுவே அவர்கள் உலகில் பொய்யென மறுத்துக் கொண்டிருந்த கூலி-பிரதிபலன் நாள் என்பதை அவர்கள் உணர்வார்கள். இது அவர்களின் மனம் வெடிக்கும் அளவுக்கு வேதனை தரும் ஒரு உணர்வாக இருக்கும். ஏனெனில், அவர்கள் இந்த நாளை நம்ப மறுத்து, அதற்காக எந்தத் தயாரிப்பும் செய்யவில்லை. இந்த நாளில் அவர்களுக்கு எந்தப் பரிந்துரையாளரும் இல்லை, எந்தத் தப்பிக்கும் வழியும் இல்லை.

பயன்கள்:

1. மறுமை நாள் நிச்சயம் நிகழும் என்பதும், அது கூலி-பிரதிபலன் வழங்கப்படும் நாள் என்பதும் உறுதியான உண்மை. அதைப் பொய்யாக்க முயல்பவர்கள் இறுதியில் தம் தவறை உணர்ந்து வருந்துவார்கள்.
2. இறைவனின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றி, அவன் தடுத்தவற்றை விட்டு விலகி வாழ்வதே அறிவுடைமை. ஏனெனில், அந்த நாளின் வேதனை மிகக் கடுமையானது.
3. இந்த உலக வாழ்க்கை ஒரு சோதனைக் களம். இங்கு செய்யும் ஒவ்வொரு நல்ல அல்லது தீய செயலுக்கும் அந்த நாளில் முழுமையான பிரதிபலன் வழங்கப்படும்.
4. இறைவனின் கருணையும் நீதியும் முழுமையானவை. நல்லவர்களுக்கு நற்கூலியும், தீயவர்களுக்கு தண்டனையும் வழங்குவதன் மூலம் அவனது நீதி நிலைநாட்டப்படும்.
5. இந்த வாழ்க்கையில் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் கவனத்துடன் செய்ய வேண்டும். ஏனெனில், அந்த நாளில் எதுவும் மறைக்கப்படாது.