ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 20

คำอธิบายคำศัพท์:

• يَا وَيْلَنَا: คำว่า "วิล" (ความหายนะ) หมายถึงความพินาศและความหายนะ ซึ่งในที่นี้เป็นการร้องเรียกความหายนะให้มาประสบแก่ตน เนื่องจากความหวาดกลัวอย่างยิ่งต่อสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่
• يَوْمُ الدِّينِ: หมายถึงวันแห่งการตอบแทนและการตัดสิน ซึ่งก็คือวันกิยามะฮ์ที่อัลลอฮ์จะทรงตอบแทนบ่าวของพระองค์ตามการงานที่ได้กระทำไว้

การตีความหมายของอายะฮ์:

เมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่เคยกล่าวปฏิเสธการฟื้นคืนชีพในโลกดุนยาได้ถูกให้ฟื้นขึ้นมาในวันกิยามะฮ์ และได้เห็นกับตาตนเองถึงความจริงของวันดังกล่าว พวกเขาจึงกล่าวขึ้นด้วยความเสียใจและหวาดกลัวว่า "โอ้ความหายนะจงประสบแก่เรา! นี่คือวันแห่งการตอบแทนและการตัดสินสิน" ซึ่งพวกเขาเคยปฏิเสธในโลกดุนยาว่าจะไม่มีวันนี้เกิดขึ้น แต่บัดนี้มันได้ปรากฏชัดต่อหน้าพวกเขาแล้ว พวกเขาจึงยอมรับความจริงในขณะที่การยอมรับนั้นไม่เกิดประโยชน์อันใดแก่พวกเขาอีกต่อไป

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การตระหนักถึงวันแห่งการตอบแทนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ศรัทธา เพราะการระลึกถึงวันนั้นจะช่วยให้เขาละเว้นจากการทำบาปและเร่งรีบในการทำความดี
2. การปฏิเสธความจริงในโลกดุนยาไม่ได้ทำให้ความจริงนั้นหายไป แต่จะกลายเป็นเหตุแห่งความเสียใจอย่างใหญ่หลวงในวันอาคิเราะฮ์
3. ความเสียใจและการยอมรับในวันกิยามะฮ์จะไม่เป็นประโยชน์ต่อผู้ที่เคยปฏิเสธ เพราะประตูแห่งการกลับตัวได้ปิดลงแล้ว ดังนั้นจงรีบกลับตัวและยอมรับความจริงก่อนที่วันนั้นจะมาถึง
4. อัลกุรอานได้เตือนมนุษย์ให้ตระหนักถึงวันสุดท้ายอยู่เสมอ เพื่อให้พวกเขาดำเนินชีวิตด้วยความรอบคอบและไม่ประมาทต่อการเตรียมตัวสำหรับวันอันยิ่งใหญ่นี้