سوره صافات — آیه 20

معانی کلمات:

• یا ویلنا: ای وای بر ما! (عبارتی برای ابراز حسرت و ندامت شدید)
• یوم الدین: روز جزا و حساب

تفسیر آیه:

در آن هنگام که کافران و مشرکان که روز رستاخیز را انکار می‌کردند، ناگهان خود را در برابر واقعیت آن روز بزرگ می‌بینند، با نهایت تأسف و پشیمانی فریاد برمی‌آورند: «ای وای بر ما! این همان روز جزا و حسابی است که در دنیا آن را دروغ می‌پنداشتیم و هرگز باور نمی‌کردیم.» آنان که در زندگی دنیا با تکبر و غرور، حق را انکار می‌کردند و به مسخره می‌گرفتند، اکنون در برابر عظمت آن روز، زبون و خوار شده و به هلاکت خود اعتراف می‌کنند. این اعتراف، نه از سر ایمان، بلکه از سر ناچاری و مشاهده عذاب است؛ اعترافی که هیچ سودی برای آنان ندارد و دروازه‌های رحمت را به رویشان نمی‌گشاید، چرا که فرصت توبه و بازگشت گذشته است.

فواید و پیام‌های آیه:

1. روز قیامت، روزی قطعی و حتمی است که هیچ شکی در آن راه ندارد؛ پس عاقلانه آن است که انسان از هم‌اکنون برای آن روز آماده شود.
2. پشیمانی و حسرت در آن روز، سودی برای کافران ندارد؛ پس بهتر است انسان پیش از فرا رسیدن آن روز، از خطاهای خود توبه کند و به درگاه خداوند بازگردد.
3. ایمان به روز جزا، انسان را به انجام اعمال نیک و پرهیز از گناه ترغیب می‌کند و زندگی او را هدفمند و معنادار می‌سازد.
4. قرآن کریم با بیان حالات کافران در قیامت، ما را بیدار می‌کند تا از خواب غفلت برخیزیم و به جای انکار حقایق، با تواضع و فروتنی در برابر پروردگار، راه سعادت را بپیماییم.