Surja Es-Saffat — Ajet 61

Kuptimet e fjalëve:

• li-mithli hâdhâ: për një të ngjashme me këtë (mirësi, kënaqësi dhe shpërblim).
• fel-ya‘mal el-‘âmilûn: le të punojnë ata që punojnë (me vepra të mira).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se banorët e Xhennetit, pasi shijojnë begatitë dhe dhuntitë e përjetshme, thonë se për një shpërblim të tillë të madh e të përjetshëm, për këtë fitore të lavdishme dhe kënaqësi të pafundme, le të punojnë të gjithë ata që duan të punojnë me vepra të mira në këtë botë. Kjo është tregtia që nuk dështon kurrë dhe fitimi që nuk humbet. Pra, njeriu i mençur është ai që e harxhon jetën e tij të shkurtër në këtë botë për të fituar këtë shpërblim të përjetshëm, duke iu bindur Allahut dhe duke iu larguar mëkateve. Ai nuk duhet të mashtrohet nga kënaqësitë e kësaj bote që zhduken shpejt dhe lënë pas vetëm lodhje e dhembje, por duhet të punojë për atë që zgjat përgjithmonë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se veprat e mira në këtë botë janë rruga e vetme për të arritur shpërblimin e madh në jetën tjetër, dhe se Xhenneti nuk arrihet pa punë e pa mundim.
2. Na nxit që ta orientojmë energjinë dhe përpjekjet tona drejt asaj që është e përjetshme, e jo drejt kënaqësive të përkohshme që zhduken shpejt.
3. Tregon se Allahu është Bujar dhe Dhurues, sepse Ai i ka dhënë njeriut mundësinë që me pak punë në këtë botë të fitojë shpërblime të mëdha që nuk mbarojnë kurrë.
4. Na bën të kuptojmë se jeta e vërtetë dhe lumturia e përhershme janë në jetën tjetër, prandaj duhet ta përdorim këtë jetë si një mundësi për të fituar atë që është më e mira.