سوره صافات — آیه 62

معانی کلمات:

• نُزُلًا: پذیرایی و مهمانی، غذایی که برای مهمان آماده میشود.
• شَجَرَةُ الزَّقُّوم: درختی که در جهنم میروید و غذای اهل دوزخ است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از آنکه نعمتهای فراوان بهشت را برای بندگان مخلص خود برمیشمرد، با این آیه آنان را به مقایسه دعوت میکند: آیا آن نعمتهایی که برای اهل بهشت توصیف شد، بهتر و ارزشمندتر است، یا درخت زقوم که برای دوزخیان آماده شده است؟

درخت زقوم درختی است بسیار تلخ و بدبو که در اعماق جهنم میروید و میوه آن غذای گناهکاران است؛ غذایی که نه آنان را سیر میکند و نه از گرسنگیشان میکاهد، بلکه عذاب آنان را بیشتر میسازد. این مقایسه، در حقیقت، دعوتی است به اندیشه و انتخاب عاقلانه: آیا انسان خردمند، پذیرایی کریمانه خداوند در بهشت را برمیگزیند یا خوراک تلخ و دردناک دوزخ را؟

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه انسان را به مقایسه میان عاقبت نیکوکاران و بدکاران دعوت میکند تا با بصیرت، راه درست را برگزیند.
• نشان میدهد که خداوند با عدالت و حکمت، برای هر گروه پاداش و کیفر متناسب با اعمالشان قرار داده است.
• بیانگر آن است که نعمتهای بهشت، کرامتی از سوی خداوند است، در حالی که عذاب دوزخ، نتیجه طبیعی گناه و سرکشی انسان است.
• آیه انگیزهای برای شکرگزاری و تقوا ایجاد میکند و انسان را از غفلت و پیروی از هوای نفس بازمیدارد.