Surat Sad — Ayat 86

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَجْرٍ (ajrin): piwales, opah, utawa imbalan.
• الْمُتَكَلِّفِينَ (al-mutakallifīn): wong-wong kang nggawe-nggawe utawa ngaku-ngaku bab kang ora ana dhawuhe, yaiku ngomong barang kang ora diutus marang dheweke.

2) Tegesing ayat:

Dhuh Kanjeng Nabi Muhammad, sira dhawuha marang wong-wong musyrik saka kaumira: "Aku iki ora njaluk piwales apa-apa saka kowe kabeh tumrap anggonku ngandhakake dhawuh lan nuntun kowe marang dalan kang bener. Aku uga dudu wong kang ngaku-ngaku utawa nggawe-nggawe bab kang ora ana dhawuhe Allah. Aku mung manut marang apa kang diwahyokake marang aku, lan ora nambah-nambahi sak liyane kang wis diparentahake."

Dadi, ayat iki nuduhake yen Kanjeng Nabi iku ora njaluk opah saka umate, lan ora ngaku-ngaku dadi nabi utawa nggawe-nggawe al-Qur'an saka pikirane dhewe. Kabeh kang digawa iku murni saka wahyu Allah.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Islam iku agama kang ikhlas, ora njaluk imbalan saka manungsa, mung ngarep-arep ridhane Allah.
• Para dai lan wong kang nyebarake agama kudu niru Kanjeng Nabi, yaiku ora njaluk opah utawa piwales saka wong kang didakwahi.
• Kudu jujur lan ora ngaku-ngaku bab kang ora ana dhasare, amarga ngapusi ing bab agama iku gedhe banget dosane.
• Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, dudu gawene manungsa, mula kudu diyakini lan diugemi kanthi ati kang mantep.
• Kanthi ngerti yen Kanjeng Nabi ora njaluk opah lan ora nggawe-nggawe, kita dadi luwih percaya lan tresna marang Islam lan al-Qur'an.