Suurah Ghaafir — Aayad 17

Macnada Erayada:

• Tujzaa: waa la abaalmarinayaa ama la ciqaabayaa.
• Kasabat: waxay camal fashay, khayr iyo shar ba.
• La dhulma: ma jiro wax lagu dulmiyo, lagu yareeyo wanaagga ama lagu siyaadiyo sharka.
• Sarii’ul hisaab: degdegga xisaabta, wax walba oo uu ogyahay, isagoo xisaabinaya dhammaan dadka isla waqti.

Tafsiirka:

Maalinta Qiyaamaha, Eebbe wuxuu abaalmarinayaa naf kasta waxay kasbatay ee ay ku shaqaysay adduunka. Qofkii wanaag falaa wuxuu heli abaalmarin wanaagsan, qofkii shar falaana wuxuu heli ciqaab ku habboon. Ma jiro caddaalad-darro ama dulmi maalintaas, lamana yareeyo wanaagga qofka, lamana siyaadiyo sharkiisa, maxaa yeelay xaakimku waa Eebbe, kaasi oo ah Caddaaladda ugu weyn. Eebbe waa degdegga xisaabta, isagoo xisaabinaya dhammaan dadka isla waqti, waxba kama qarsoona, mana shuqulin xisaabta mid xisaabta kale. Sidaa darteed, maalintaas waa maalin caddaalad iyo si fiican wax walba loo xisaabiyo.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Caddaaladda Eebbe: Aayaddan waxay na baraysaa in Eebbe yahay Caddaaladda ugu weyn, maalinta Qiyaamaha qofna aan lagu dulmin, taasoo ku abuurta qalbiga Muslimka ammaan iyo kalsooni.
2. Dhiirigelinta wanaagga: Marka aan ogaanno in wanaagga aan qabno uu naga sugayo abaalmarin, waxay nagu dhiirigelisaa inaan ku dadaalno camal fiican oo aan u dhigno maalintaas.
3. Ka digidda sharka: Ogaanshaha in shar kasta la ciqaabayo, wuxuu naga ilaaliyaa inaan ku dhacno dembiyada, waxayna nagu xoojisaa dhawridda xuduudda Eebbe.
4. Degdegga xisaabta: Waxay na xusuusinaysaa in Qiyaamuhu uu yahay mid dhow, isla markaana Eebbe uu yahay mid awood u leh inuu xisaabiyo dhammaan dadka isla waqti, taasoo nagu dadajisa toobad keenista iyo u noqoshada Eebbe.