Аз-Зухруф сүресі — Аят 5

1. Сөздердің мағынасы:

• أَفَنَضْرِبُ: «Әлде біз... қоямыз ба?» — яғни бір нәрседен бас тартып, оны тоқтату мағынасында.
• الذِّكْرَ: «Зікір» — мұнда Құран уахиін, яғни адамзатқа түсірілген еске салуды білдіреді.
• صَفْحًا: «Бет бұрып, теріс айналу» — назардан тыс қалдырып, елемеу дегенді білдіреді.
• مُسْرِفِينَ: «Шектен шыққандар» — күпірлік пен күнәларда шектен асып кеткен адамдар.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала адамдарға мейірімділікпен сұрақ қояды: «Сендердің күпірлік пен күнәларда шектен шығып, Құранға құлақ аспай, бет бұрып жатқандарың үшін, біз сендерге уахиді түсіруді тоқтатып, сендерді назардан тыс қалдырамыз ба?» Бұл сұрақ міндетті түрде «жоқ» деген жауапты талап етеді. Яғни, Алла Тағала адамдардың қаншалықты күнәһар болғанына қарамастан, оларға деген мейірімділігі мен рақымынан уахиді, Құранды түсіруді тоқтатпайды. Себебі, адамдарды тура жолға салу, оларға еске салу — Алланың рақымының көрінісі. Егер адамдар шектен шығып, күпірлік жасаса да, Алла оларды насихатсыз, басшылықсыз қалдырмайды. Бұл аят адамдардың қаншалықты қателескеніне қарамастан, Алланың оларға деген рақымы мен мейірімінің шексіз екенін көрсетеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы тұстар:

• Алла Тағаланың рақымы мен мейірімі шексіз. Адамдар қанша күнә жасаса да, Ол оларды тура жолға шақыруды тоқтатпайды.
• Құран — адамзат үшін үлкен рақым әрі еске салу. Одан бет бұру — өзімізді зиянға ұшырату.
• Адам баласы қателесіп, шектен шығып кетуі мүмкін, бірақ Алланың кешірімі мен рақымы әрқашан ашық. Тәубе етіп, тура жолға қайтуға әрқашан мүмкіндік бар.
• Бұл аят бізді Құранға құлақ асып, оның өсиеттерін орындауға, Алланың рақымынан үміт үзбеуге шақырады.