සූරා අස්-සුඛ්රුෆ් — ආයාත් 5

වචනාර්ථ:

• أَفَنَضْرِبُ – අපි ඉවත් කරන්නෙමුද?
• الذِّكْرَ – මෙම ධර්මය (අල්-කුර්ආනය)
• صَفْحًا – පැත්තකට දමා, අත්හැර දමා
• مُسْرِفِينَ – සීමාව ඉක්මවූවන් (පාපයෙහි හා ප්රතික්ෂේපයෙහි ඉක්මවා ගියවුන්)

පැහැදිලි කිරීම:

අල්ලාහ් තආලා මෙම ආයාතයෙහි මෙසේ විමසයි: “නුඹලා මාගේ ධර්මය ප්රතික්ෂේප කරමින්, පාපයන්හි ගිලී සීමාව ඉක්මවා ගිය නිසා, අපි නුඹලාට මෙම ධර්මය (අල්-කුර්ආනය) පහළ කිරීම නතර කර, නුඹලාව අත්හැර දමන්නෙමුද?” මෙය ප්රශ්නාර්ථයක් ලෙස ඉදිරිපත් කර ඇතත්, එහි අර්ථය වන්නේ එවැනි දෙයක් සිදු නොවන බවට තහවුරු කිරීමයි. එනම්, “නැත! අපි එසේ නොකරමු.”

මෙහි අදහස නම්, යම් ජනතාවක් අකීකරු වීම නිසා අල්ලාහ් ඔවුන්ට මඟ පෙන්වීම අත්හැර දමන්නේ නැත. ඊට පටහැනිව, අල්ලාහ්ගේ දයාව ඔවුන් වෙත ධර්මය දිගටම පහළ කරමින්, ඔවුන්ව අන්ධකාරයෙන් ආලෝකය කරා ගෙන ඒමට අවශ්ය වේ. එබැවින් මෙම ආයාතය අල්ලාහ්ගේ අසීමිත දයාව හා ඉවසීම පිළිබඳ සාක්ෂියකි.

උපදේශනාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලා තම ගැතියන් කෙරෙහි අතිශය දයානුකම්පිතය. ඔවුන් පව් කළද, ඔවුන්ව අත්හැර දමනවා වෙනුවට ඔවුන්ට මඟ පෙන්වීම දිගටම ලබා දෙයි.
2. මෙම ආයාතය අල්ලාහ්ගේ ඉවසීමේ ශ්රේෂ්ඨත්වය පෙන්වයි. මනුෂ්‍යයා කෙතරම් ප්රතික්ෂේප කළත්, අල්ලාහ් ඔහුට අවස්ථාව ලබා දෙමින්ම ධර්මය පහළ කරයි.
3. පාපයෙහි ගිලී සිටින අයටද අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් බලාපොරොත්තු සුන් නොකළ යුතුය. ඔවුන් වෙත ධර්මය පැමිණීම ඔවුන්ට අල්ලාහ්ගේ ආදරයේ සලකුණකි.
4. මෙම ආයාතය අල්-කුර්ආනයේ උත්තමත්වය ද පෙන්වයි. එය අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීමේ මාර්ගයක් වන අතර, එය කිසිදු ජනතාවකගේ ප්රතික්ෂේපය නිසා නතර නොවේ.
5. මුස්ලිම්වරුන් ලෙස අප අල්-කුර්ආනය හා ධර්මය කෙරෙහි ඇල්මක් දැක්විය යුතුය. එය අප වෙත පැමිණීම අල්ලාහ්ගේ මහත් වරප්‍රසාදයක් බව වටහා ගත යුතුය.