சூரா அல்-அஹ்காஃப் — வசனம் 32

சொற்களின் பொருள்:

• دَاعِيَ اللهِ – அல்லாஹ்வின் அழைப்பாளர் (இறைத்தூதர் முஹம்மத் ﷺ)
• بِمُعْجِزٍ – (அல்லாஹ்வை) இயலாமல் செய்பவர் / தப்பித்துச் செல்பவர்
• أَوْلِيَاءُ – பாதுகாவலர்கள், உதவியாளர்கள்
• ضَلَالٍ مُبِينٍ – தெளிவான வழிகேடு

விளக்கம்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைக்கிறார்கள். எவர் இந்த அழைப்பிற்கு செவிசாய்த்து, அவர்கள் கூறும் உண்மையான நெறியை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லையோ, அவர் பூமியில் ஓடி ஒளிந்துகொண்டு அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து தப்பித்துவிட முடியாது. அல்லாஹ் அவரை தண்டிக்க நாடினால், அவரைத் தடுக்கக்கூடிய சக்தி எதுவும் இல்லை. மேலும், அல்லாஹ்வைத் தவிர அவருக்கு உதவி செய்யக்கூடிய பாதுகாவலர்கள் எவரும் இல்லை. அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வேதனையிலிருந்து அவரைக் காப்பாற்ற மாட்டார்கள். இவ்வாறு இறைத்தூதரின் அழைப்பை நிராகரிப்பவர்கள், சத்தியத்திலிருந்து முற்றிலும் விலகி, தெளிவான வழிகேட்டில் ஆழ்ந்துவிட்டார்கள்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ்வின் தூதரின் அழைப்பு மனித குலத்திற்கு மிகப்பெரிய அருளாகும். அதை ஏற்பவர் நேர்வழி பெறுகிறார்; மறுப்பவர் தெளிவான வழிகேட்டில் இருக்கிறார்.
2. அல்லாஹ்விடமிருந்து தப்பிக்க முடியாது என்பதை உணர்ந்து, மனிதன் எப்போதும் அவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்து வாழ வேண்டும். அல்லாஹ்வின் பிடியிலிருந்து தப்பிக்கக்கூடிய சக்தி எதுவும் இல்லை.
3. அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாரையும் பாதுகாவலராகவோ, உதவியாளராகவோ ஆக்கிக்கொள்வது பயனற்றது. உண்மையான உதவி அல்லாஹ்விடமிருந்தே வருகிறது.
4. இந்த வசனம் மனிதனை இறைவனின் அழைப்பிற்கு விரைந்து செல்ல ஊக்குவிக்கிறது. ஏனெனில், அந்த அழைப்பை ஏற்பதே வெற்றிக்கான பாதையாகும்.
5. வழிகேடு என்பது தெளிவாக அறியக்கூடியதாக இருக்கும்; அதுபோலவே நேர்வழியும் தெளிவாக இருக்கிறது. மனிதன் தெளிவான சிந்தனையுடன் சத்தியத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.