Surah Muhammad — Aya 8

Ma’anonin Kalmomin:

• فَتَعْسًا لَهُمْ: Watau, halaka da faɗuwa a cikin wulakanci da wahala.
• وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ: Wato, Ya ɓatar da ayyukansu na alheri, har suka zama ba su da wani amfani a wurin Allah.

Tafsirin Ayar:

Waɗanda suka kafirta da Allah da Manzonsa, to, suna da halaka da faɗuwa a cikin wulakanci a duniya da Lahira. Kuma Allah Ya ɓatar da ayyukansu na alheri, wato Ya rushe su kuma Ya hana su samun lada a kai, domin suka ƙi littafin Allah da aka saukar a kan ManzonSa Muhammad (S.A.W.), suka ƙaryata shi, kuma ayyukansu sun kasance cikin ɗa’a ga Shaiɗan, ba ga Allah ba. Saboda haka, duk wani aiki da ba ya dogara da imani da yardar Allah, to, ba shi da wani daraja a wurin Allah, kuma zai zama ɓatacce a ranar Lahira.

Fa’idojin Ayar:

1. Kafirci da ƙin yarda da Allah da Manzonsa na kai mutum zuwa ga halaka da hasara a duniya da Lahira.
2. Ayyukan alheri ba su da wani amfani sai sun kasance tare da imani; domin Allah ne kawai ke karɓar ayyukan da suka fito daga zuciyar mai imani.
3. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su nace a kan imani da su, kuma su yi taka-tsantsan daga kafirci da ƙin yarda da abin da Allah Ya saukar, domin su sami rahamar Allah da yardarSa a duniya da Lahira.