سورت فتح — آیت 22

د کلمو معناګانې:

• لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ: د شا به يې كړې وى، يعنې له جګړې به يې تېښته كړې وى.
• وَلِيًّا: ملګرى، مددګار او هغه څوك چې د هغوى دفاع وكړي.
• نَصِيرًا: مرسته كوونكى، هغه څوك چې په جګړه كې يې ملاتړ وكړي.

د آيت تفسير:

كه چېرې هغه كسان چې كافران شوي دي (لکه د قريشو كافران) له تاسو مسلمانانو سره په جګړه كې جنګېدلي واى، نو دوى به حتماً له تاسو څخه تېښته كړې وى او شا به يې كړې وى، لکه څنګه چې په جګړه كې ماتې خوړونكي كسان شا كوي او له ډګره تښتي. دوى به نه يو ملګرى او مددګار موندلى چې د هغوى دفاع وكړي او نه به يې كوم مرسته كوونكى موندلى چې له تاسو سره په مقابله كې يې ملاتړ وكړي. دا د الله تعالى له لوري د مسلمانانو لپاره د بريا زېرى او د دښمنانو د بې وسۍ او كمزورۍ څرګندونه ده. الله جل جلاله د مسلمانانو په زړونو كې د دښمنانو وېره اچولې وه، نو كه جګړه شوې واى، دوى به بې له شكه ماتې خوړلې وى.

فايدې او عبرتونه:

1. دا آيت د مسلمانانو د زړونو د قوت او د دښمنانو د وېرې څرګندونه كوي، چې الله تعالى خپلو بندګانو ته ډاډ وركوي چې د هغوى دښمنان كمزوري دي او كه جګړه وكړي، نو ماتې به يې وخوري.
2. په دې آيت كې د مسلمانانو لپاره لوی زېرى دى چې الله تعالى د هغوى مددګار او ناصر دى، او د دښمنانو په وړاندې به يې بريا وركړي.
3. دا آيت د الله تعالى پر ژمنو د باور او توكل درس وركوي، ځكه چې الله تعالى هيڅكله د خپلو بندګانو سره د خپلې ژمنې خلاف نه كوي.
4. په دې كې د مسلمانانو لپاره دا هم درس دى چې د دښمنانو له ډېرې شمېرې او زور نه بايد ووېرېږي، ځكه چې بريا د الله تعالى په لاس كې ده، او هغه خپلو مومنو بندګانو ته مرسته كوي.
5. دا آيت د اسلام د دين د حقانيت او د مسلمانانو د قوت ښودنه كوي، چې د دښمنانو په زړونو كې يې وېره اچولې ده، او دا د الله تعالى د قدرت او حكمت نښه ده.