Аль-Фатх сүрәсе — Аять 22

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ — алар, качаклар кебек, артка борылып качар иделәр, ягъни җиңеләчәкләр иде.
• وَلِيًّا — ярдәмче, кайгыртучы, аларны саклаучы һәм эшләрен оештыручы.
• نَصِيرًا — сугышта аларга ярдәм итүче, көч бирүче.

Аять тәфсире:

Әгәр дә, ий мөэминнәр, Мәккәдәге кәферләр сезгә каршы сугышырга чыксалар, алар, һичшиксез, сезнең каршыда басып тора алмаслар иде — алар куркуга төшеп, артка борылып качар иделәр, җиңелгән гаскәр кебек. Аннары алар үзләренә Аллаһтан башка ярдәмче дә, сугышта аларга ярдәм итүче дә таба алмаслар иде. Бу — Аллаһның сезгә биргән вәгъдәсе һәм аларның хәлсезлеген күрсәтүче дәлил. Бу аять мөселманнарны ныгыта һәм аларга Аллаһның үз диненә ярдәм итәчәген, ә кәферләрнең һәрвакыт җиңеләчәкләрен белдерә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһ үзенең ярдәмен мөэминнәргә вәгъдә иткән, һәм бу вәгъдә һичшиксез үтәләчәк — бу мөселманнарның күңеленә тынычлык һәм ышаныч сала.
2. Кәферләрнең көче, никадәр генә зур булмасын, Аллаһ каршында хәлсез — аларга Аллаһ теләмәсә, беркем дә ярдәм итә алмый.
3. Мөэминнәр Аллаһка тәвәккәл итәргә һәм аның ярдәменә ышанырга тиеш, чөнки җиңү — Аллаһ кулында.
4. Бу аять мөселманнарны куркудан арындыра һәм аларны Аллаһ юлында нык торырга өнди, чөнки аларның җиңүе Аллаһның вәгъдәсе белән гарантияләнгән.