ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 45

የቃላት ማብራሪያ፦

• وَكَتَبْنَا፦ ጻፍን ማለት ሲሆን በዚህ አውድ ውስጥ ግዴታ አደረግን፣ አዘዝን ማለት ነው።
• النَّفْسَ بِالنَّفْسِ፦ ነፍስ በነፍስ ማለት ገዳዩ በተገደለው ሰው ነፍስ ይገደል ማለት ነው።
• قِصَاصٌ፦ በወንጀሉ መጠን ተመሳሳይ ቅጣት መስጠት ማለት ነው።
• تَصَدَّقَ بِهِ፦ በቅጣቱ (በቁሳሳው) ተውና ለበዳዩ ምህረት አደረገ ማለት ነው።
• كَفَّارَةٌ፦ የኃጢአት ማብሰሪያ ማለት ነው።
• الظَّالِمُونَ፦ ወሰን አላፊዎች፣ በዳዮች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለአይሁዶች በተውራት ውስጥ የሚከተለውን ሕግ ግዴታ አደረገባቸው፦ አንድ ሰው ሌላውን ሰው ሆን ብሎ ከመገደል የተነሳ ገዳዩ ይገደል፤ ዓይን ሆን ብሎ ያወጣ ሰው ዓይኑ ይውጣ፤ አፍንጫ ሆን ብሎ የቆረጠ ሰው አፍንጫው ይቆረጥ፤ ጆሮ ሆን ብሎ የቆረጠ ሰው ጆሮው ይቆረጥ፤ ጥርስ ሆን ብሎ ያነቀለ ሰው ጥርሱ ይነቀል። እንዲሁም በሌሎች የአካል ጉዳቶች ላይ ጉዳት ያደረሰው ሰው በጉዳቱ መጠን ተመሳሳይ ቅጣት ይደረግበታል። ይህ ፍትሕ የሚያስጠብቅና ግፍን የሚከላከል ሕግ ነው።

ከዚያም አላህ ልብ የሚነካ በር ከፍቶልናል፦ በዳዩ ላይ ቅጣት የመስጠት መብት ያለው ሰው በመብቱ ተውና ምህረት አደረገ፣ ይህ ምህረቱ ለራሱ ከኃጢአቶቹ ማብሰሪያ ይሆነዋል። በዚህ ውስጥ ልብን የሚያራራቅ፣ ቂምን የሚያጠፋና ሰላምን የሚያሰፍን ታላቅ ትምህርት አለ። ምህረት ማድረግ የራስን ኃጢአት ማብሰሪያ እንደሚሆን የሚያስተምረን ይህ አንቀጽ የእስልምና የፍትሕና የምህረት ሚዛን ምን ያህል ውብ እንደሆነ ያሳየናል።

በመጨረሻም አላህ በግልጽ አስጠነቀቀ፦ አላህ ያወረደውን ሕግ ሳይፈርዱና ሳይተገብሩ የቀሩ ሰዎች እነሱ ወሰን አላፊዎች ናቸው። ይህ ማስጠንቀቂያ የአላህን ሕግ ማክበር የእምነት አካል መሆኑን ያስታውሰናል። እኛም የአላህን ሕግጋት በመከተል በፍትሕና በምህረት መካከል ያለውን ውብ ሚዛን እንያዝ፤ ለበዳይም ምህረት ማድረግ የራሳችንን ኃጢአት ማብሰሪያ እንደሚሆን እናስታውስ። ይህ አንቀጽ የእስልምናን የፍትሕ ሥርዓት ጽንሰ-ሐሳብ በግልጽ የሚያሳይ ነው።