Surah Al-Maidah — Talata 59

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• TANQIMŪNA – ang ibig sabihin ay: mayroon ba kayong hinahanap na pagkakamali o kapintasan sa amin? Ang salitang ito ay nagpapahiwatig ng paghahanap ng anumang bagay na maaaring sisihin o punahin.
• ĀMANNĀ – ang aming pananampalataya at lubos na pagtanggap sa kaisahan ng Allah.
• FĀSIQŪN – ang mga lumalabas sa pagsunod sa Allah at sa Kanyang mga utos; ang mga lumalabag sa Kanyang mga hangganan.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Sabihin mo, O Muhammad, sa mga mapanukso at mapangutya mula sa mga may-ari ng Kasulatan (mga Hudyo at Kristiyano): "Mayroon ba kayong hinahanap na kapintasan o pagkakamali sa amin maliban sa aming pananampalataya kay Allah, at sa aming paniniwala sa anumang ipinahayag sa amin na Qur'an, at sa aming paniniwala sa mga ipinahayag na mga aklat sa mga propeta na nauna sa amin? At kasama pa rito, ang aming paniniwala na ang karamihan sa inyo ay mga lumalabas sa katotohanan at mga lumalabag sa mga utos ng Allah, sapagkat iniwan ninyo ang pananampalataya at hindi ninyo sinunod ang mga ipinag-utos sa inyo."

Kaya ang inyong pagpuna sa amin ay hindi isang kapintasan, bagkus ito ay isang karangalan at papuri para sa amin. Ang inyong pagtutol ay dahil lamang sa aming pagsalungat sa inyong mga maling paniniwala at gawain – kami ay pumasok sa pananampalataya habang kayo ay nasa labas nito. Ang aming pananampalataya sa Allah, sa Kanyang mga ipinahayag na kasulatan, at sa Kanyang mga propeta ay siyang tunay na katotohanan, at ang inyong pagkapoot sa amin ay nagpapatunay lamang na kayo ay nasa kamalian.

Mga Aral at Bunga (Fawa'id):

1. Ang tunay na pananampalataya kay Allah at sa Kanyang mga ipinahayag na kasulatan ay isang karangalan, hindi isang kahihiyan. Ang mga mananampalataya ay hindi dapat malungkot sa mga panunuya ng mga hindi naniniwala, sapagkat ang kanilang mga pagpuna ay kadalasang nagpapatunay na tayo ay nasa tamang landas.
2. Ang pagkakaisa ng mga propeta at ng kanilang mga mensahe – lahat sila ay nagmula sa iisang Diyos, at ang paniniwala sa lahat ng mga propeta at mga kasulatan ay bahagi ng pananampalataya ng isang Muslim.
3. Ang pagiging matatag sa pananampalataya sa harap ng mga pagsubok at panunuya ay isang katangian ng mga tunay na mananampalataya. Ang mga naunang pamayanan ay humarap sa mas matinding pagsubok, ngunit sila ay nanatiling matatag.
4. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na maging marangal sa pagtugon sa mga mangmang – sa pamamagitan ng mahinahong paliwanag at matalinong pagtatanong, hindi sa pamamagitan ng galit o paghihiganti.
5. Ang pagiging malayo sa pagsunod sa Allah ay siyang tunay na kapintasan, hindi ang pananampalataya. Ang mga lumalabag sa mga utos ng Diyos ay dapat magbalik-loob at humingi ng tawad, sapagkat ang pintuan ng pagsisisi ay laging bukas.