Moida surasi — Oyat 59

Kalimalarning ma'nolari:

• تنقمون – ayblaysizlar, tanqid qilasizlar, norozi bo'lasizlar.
• فسق – to'g'ri yo'ldan chiqish, Allohning buyrug'iga bo'ysunmaslik.

Tafsir:

Ey Muhammad! Shu kitob ahliga (yahudiy va nasroniylarga) ayting: “Sizlar bizni faqat Allohga, bizga nozil qilingan Qur'onga va bizdan oldin nozil qilingan kitoblarga (Tavrot, Injil va boshqa ilohiy kitoblarga) iymon keltirganimiz uchun ayblaysizlarmi? Shuningdek, sizlarning ko'pchiligingiz Allohning yo'lidan chiqqan, Uning buyruqlariga bo'ysunmaydigan fosiq kishilar ekaningizni bilganimiz uchunmi?”

Ya'ni, ular musulmonlarni ayblash uchun hech qanday asosli sabab topa olmaydilar. Ularning ayblashlari faqat musulmonlarning haqiqiy iymon keltirganliklari, Allohning barcha kitoblariga ishonganliklari va ularning batil e'tiqodlaridan voz kechganliklaridir. Bu esa aslida ayb emas, balki maqtovga sazovor ishdir. Musulmonlar Allohning yagona ekanligiga, Uning barcha payg'ambarlariga va kitoblariga iymon keltirganlar. Ammo kitob ahlining ko'pchiligi o'z kitoblarini tahrir qilib, haqiqatdan yuz o'girgan va shu sababli ular fosiq bo'lib qolganlar.

Olingan foydalar:

1. Musulmonlarning e'tiqodi pok va haqiqiydir – ular barcha payg'ambarlarga va ilohiy kitoblarga iymon keltiradilar. Bu ularning aybi emas, balki eng buyuk fazilatidir.
2. Haqiqatni tan olmaslik va o'jarlik bilan batil e'tiqodda qolish – insonni fosiqlikka olib boradi. Allohning hidoyatiga ergashish esa najot yo'lidir.
3. Islom dini barcha avvalgi dinlarning davomi va to'ldiruvchisidir. Musulmonlar o'zlaridan oldingi payg'ambarlarga ham hurmat bilan qaraydilar.
4. Haq yo'lda bo'lgan kishilar, garchi ularni ayblasalar ham, o'z e'tiqodlaridan qaytmasliklari kerak. Chunki Allohning roziligi bandalarning roziligidan ustundir.
5. Bu oyat musulmonlarga sabr va matonatni o'rgatadi – ularga qilingan har qanday ayblov, agar haq yo'lda bo'lsalar, ularning darajalarini yanada oshiradi.