ซูเราะฮฺ กอฟ — อายะฮฺ 43

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• نُحْيِي (เราทำให้มีชีวิต): หมายถึง การให้ชีวิตแก่สรรพสิ่ง ทรงบังเกิดมนุษย์จากความไม่มี
• نُمِيتُ (เราทำให้ตาย): หมายถึง การปลิดชีวิตออกจากร่างกายเมื่อถึงวาระ
• الْمَصِيرُ (การกลับไปสู่): หมายถึง จุดหมายปลายทางสุดท้ายที่ทุกคนต้องกลับไปหา

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

แท้จริงพระองค์อัลลอฮ์เพียงผู้เดียวเท่านั้นที่ทรงให้ชีวิตแก่สรรพสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ ทรงบังเกิดมนุษย์จากดิน แล้วทำให้เขาเติบโตเป็นชีวิตที่สมบูรณ์ และพระองค์เท่านั้นที่ทรงทำให้เขาตายเมื่อครบกำหนดอายุขัยของเขา ไม่มีผู้ใดสามารถให้ชีวิตหรือทำให้ตายได้นอกจากพระองค์ และยังพระองค์เท่านั้นที่ทุกคนจะต้องกลับไปพบในวันกิยามะฮ์ เพื่อรับการตอบแทนตามสิ่งที่ได้กระทำไว้ในโลกดุนยา ไม่ว่าจะเป็นความดีหรือความชั่ว การฟื้นคืนชีพและการรวมพลในวันนั้นเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับพระองค์ ไม่มีสิ่งใดยากเย็นสำหรับพระองค์ในการทรงทำให้เกิดขึ้นอีกครั้ง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การตระหนักถึงอำนาจของอัลลอฮ์ในการให้ชีวิตและความตาย ทำให้เราไม่ยึดติดกับชีวิตดุนยา และไม่กลัวความตาย เพราะมันคือการเดินทางกลับสู่พระผู้เป็นเจ้า
2. ความเชื่อเรื่องวันฟื้นคืนชีพและการตอบแทน เป็นแรงผลักดันให้มนุษย์ทำความดี และละเว้นจากการทำชั่ว แม้ในที่ลับตาผู้อื่น
3. การที่ทุกคนต้องกลับไปหาอัลลอฮ์ ทำให้เรารู้สึกถึงความเสมอภาคของมนุษย์ ไม่ว่าผู้ใดจะร่ำรวยหรือยากจน มีตำแหน่งสูงหรือต่ำ ล้วนต้องยืนต่อหน้าพระองค์อย่างเท่าเทียมกัน
4. ความศรัทธาในอายะฮ์นี้ทำให้หัวใจสงบ เพราะรู้ว่าทุกสิ่งอยู่ภายใต้การกำหนดของพระองค์ และการจากไปของคนที่เรารักไม่ใช่การสูญสิ้น แต่คือการเดินทางกลับสู่พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งเราจะได้พบกันอีกในวันอาคิเราะฮ์