سوره طور — آیه 35

معانی کلمات:

• «مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ»: بدون خالقی که آنان را آفریده باشد.
• «الْخَالِقُونَ»: آفرینندگانِ خود.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، مشرکان را با استدلالی قاطع و روشن مورد خطاب قرار میدهد و میفرماید: آیا این مشرکان بدون هیچ آفرینندهای خلق شدهاند؟ یا خودشان خالق خویشتن هستند؟ هر دو فرض کاملاً باطل و محال است؛ زیرا هیچ مخلوقی بدون خالق پدید نمیآید و هیچ مخلوقی نیز نمیتواند خودش را بیافریند. پس وقتی هر دو راه بسته است، بهناچار ثابت میشود که آفرینندهای حکیم و قادر، آنان را آفریده است و آن آفریننده، الله سبحانه و تعالی است. حال که چنین است، چرا عبادت و پرستش را برای او قرار نمیدهند و به جای او، بتها و موجودات ناتوان را میپرستند؟ آیا سزاوار نیست که تنها خالقِ هستی را بندگی کنند و او را یگانه بدانند؟

فواید و پیامهای آیه:

• وجود هر مخلوقی، دلیل قطعی بر وجود خالقی حکیم و تواناست و هیچ موجودی بدون آفریننده پدید نمیآید.
• انسان باید همواره به خالق خود بیندیشد و از این طریق، ایمانش به خداوند تقویت شود.
• عبادت و پرستش، تنها شایسته کسی است که خالق و آفریننده است و هیچ کس جز او سزاوار بندگی نیست.
• این آیه دعوتی است به توحید و یکتاپرستی و دوری از شرک و بتپرستی، و نشان میدهد که فطرت سالم انسانی، به سوی شناخت و پرستش خالق یکتا گرایش دارد.