Ат-Тур сүресі — Аят 37

1. Сөздердің мағынасы:

• خَزَائِنُ — қазыналар, қоймалар; мұнда Аллаһтың рақымы, ризық пен пайғамбарлық қоймалары деген мағынада.
• الْمُصَيْطِرُونَ — басқарушылар, үстемдік етушілер, билік жүргізушілер.

1. Аяттың тәпсірі:

Аятта Аллаһ Тағала пайғамбарға қарсы шыққандарға мынадай сұрақ қояды: олар өздерін Раббыңның қазыналарына ие деп ойлай ма? Яғни ризықты, пайғамбарлықты және басқа да игіліктерді өз қалауларынша бөліп беретін қожайындар деп санай ма? Немесе олар бүкіл жаратылысқа күшпен үстемдік етіп, өз биліктерін жүргізе алатын құдіретті билеушілер ме? Жоқ, олай емес. Шындығында, олар әлсіз, дәрменсіз құлдар. Ризық та, пайғамбарлық та, билік те — бәрі Аллаһтың қолында. Ол Өзі қалағанға береді, қаламағанына бермейді. Ешкім Оның қазыналарына иелік ете алмайды және Оның әміріне қарсы тұра алмайды.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Барлық игілік — ризық, байлық, дәреже, пайғамбарлық — тек Аллаһтың қолында екенін білу. Ол Өзі қалаған пендесіне береді.
• Адам баласының әлсіздігі мен дәрменсіздігін мойындау. Ешкім Аллаһтың қалауына қарсы тұра алмайды.
• Аллаһқа тәуекел ету және Оның бергеніне разы болу — иманның көрінісі.
• Пайғамбарлық пен ризықты өз қалауынша бөліп беремін деп ойлайтындардың адасқанын түсіну.
• Құлдың өз күшіне сеніп, тәкаппарлық танытуы — надандықтың белгісі. Шынайы күш-қуат тек Аллаһта.
• Бұл аят адамды Аллаһқа қарай бет бұруға, Оның рақымына үміттенуге және Оған ғана мұқтаж екенін сезінуге шақырады.