سورت نجم — آیت 22

د معنايي کلمې:

• ضِيزَىٰ: ناانصافه، ظالمه، له حق څخه اوښتې او کمه برخه.

تفسير:

د دې آيت مخکينۍ برخه کې د مشرکانو د باطل عقيدې يادونه شوې وه، چې هغوی به فرښتې د الله لورې ګڼلې او ويل به يې چې دا فرښتې ښځينه دي، خو خپلو زامنو ته به يې ځانګړی حيثيت ورکاوه او لوڼې به يې سپکې ګڼلې. نو الله تعالی د دوی د دې ناروا وېش په رد کې فرمايي: که تاسو دا کار کوئ، نو دا به بيا ډېره ناانصافه او ظالمه وېش وي. ځکه چې تاسو هغه څه چې خپلو ځانو ته يې نه غواړئ (لکه لوڼه) هغه الله ته منسوبوئ، او هغه څه چې خپلو ځانو ته يې غوره ګڼئ (لکه زامن) هغه خپل ځان ته ځانګړي کوئ. دا ډول وېش په بشپړه توګه له عدل او انصاف څخه لرې دی، او د دوی د عقل او فطرت د خرابۍ ښکارندوی دی. الله تعالی له دې ټولو تورونو او نسبتونو څخه پاک او لوړ دی.

فايدې:

1. الله تعالی له هر ډول نيمګړتيا او ناروا نسبت څخه پاک دی، او د هغه په اړه بايد يوازې هغه څه وويل شي چې هغه يې د خپل ځان په اړه ويلي دي.
2. مسلمان بايد په خپل ژوند کې په ټولو چارو کې انصاف او عدل ته غاړه کېږدي، او له هر ډول ناانصافۍ څخه ډډه وکړي، ځکه چې الله تعالی له ظلم او ناانصافۍ څخه کرکه کوي.
3. د دين په چارو کې بايد يوازې د الله تعالی او د هغه د رسول (صلی الله عليه وسلم) پيروي وشي، نه د خپلو هواهوسو او باطلې دودونو، ځکه چې د هواهوسو پيروي انسان ته د حق پر ځای باطل ښکاره کوي.
4. دا آيت موږ ته د توحيد او د الله تعالی د صفاتو د پاکوالي درس راکوي، چې الله تعالی له هر هغه څه څخه پاک دی چې مشرکان يې ورته نسبت کوي.