Ан-Наджм сүресі — Аят 22

1. Сөздердің мағынасы:

• تِلْكَ — "сол", яғни бұрын айтылған бөлуді меңзейді.
• إِذًا — "онда", "солай болса" деген мағынадағы қорытынды демеулік.
• قِسْمَةٌ — "бөлу", "үлестіру".
• ضِيزَىٰ — "әділетсіз", "қисық", "кемсітілген" дегенді білдіреді; әділдікке сай келмейтін, қанағаттанғысыз бөлу.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят алдыңғы аяттарда айтылған жалған сенімді әшкерелейді. Мушриктер өздеріне ұл балаларды теліп, Аллаһқа қыздарды (періштелерді) телу арқылы өздері қаламайтын нәрсені Жаратушыға балап, әділетсіз бөлу жасады. Егер олардың бұл бөлуі шын болса, онда ол өте қисық, әділетсіз әрі ақылға сыймайтын бөлу болар еді. Өйткені адам өзіне ұнамайтын нәрсені басқаға, әсіресе Жаратушыға телу — ақылсыздық пен әділетсіздіктің шегі. Бұл аят сол бөлудің түбегейлі қате екенін, оның тек надандық пен әуесқойлықтан туған жалған түсінік екенін көрсетеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһ туралы сөйлегенде әділдік пен әдепті сақтау керек; Оған өзімізге ұнамайтын нәрсені телу — үлкен қате.
• Ақыл мен табиғи таза ой жүгірту адамды тура жолға салады; әуесқойлық пен надандық адасушылыққа апарады.
• Ислам адамды әділдікке, теңдікке және Жаратушыны барлық кемшіліктен пәк деп тануға шақырады.
• Құран адамдарды ойлануға, жалған сенімдерден арылуға және шынайы тура жолды ұстануға бағыттайды.