Surat An-Najm — Ayat 24

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَمْ (am): tembung pitakon kang ateges "apa" utawa "utawa", ing kene minangka pitakon kanggo mbantah lan nolak pangarep-arep kang ora bener.
• لِلْإِنسَانِ (lil-insān): kanggo manungsa, yaiku wong kafir kang duwe pangarep-arep palsu.
• مَا تَمَنَّىٰ (mā tamannā): apa kang dadi pepenginane utawa pangarep-arepe.

2) Katrangan surat An-Najm ayat 24:

Ayat iki minangka wangsulan lan bantahan marang wong-wong kafir kang padha ngarep-arep bisa oleh syafaat (pitulungan) saka brahala-brahala lan sesembahan saliyane Allah. Wong-wong mau padha mbayangake yen brahala-brahala iku bisa nulungi dheweke ana ngarepe Allah, lan bisa menehi apa kang dadi pepenginane.

Ing ayat iki Allah paring pitakon kanggo mbantah pangarep-arep mau: apa manungsa iku mesthi oleh apa kang dadi pepenginane? Temtu ora. Ora saben pepenginan manungsa iku kudu katurutan, lan luwih-luwih maneh pepenginan kang ora ana dhasare lan ora ana dalile, kaya pangarep-arepe wong kafir marang syafaate brahala.

Kabeh urusan, yaiku urusan donya lan akhirat, iku kagungane Allah. Ora ana siji-sijia kang bisa menehi syafaat utawa nulungi tanpa idine Allah. Dadi, sapa kang ngarep-arep oleh pitulungan saka saliyane Allah, iku pangarep-arep kang ora ana gunane lan mesthi ora katurutan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora ngarep-arep marang barang kang ora ana dhasare, lan supaya nyerahake kabeh pepenginan mung marang Allah.
• Kita dielingake yen kabeh urusan iku ana ing tangane Allah, mula ora ana pangarep-arep kang kudu digantungake marang saliyane Allah.
• Islam mulangake supaya manungsa iku tawakal lan pasrah marang Allah, lan ora ngarep-arep marang barang kang ora bisa menehi manfaat utawa mudarat.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih cedhak marang Allah lan luwih ngerti yen mung Allah kang bisa nulungi lan menehi apa kang dadi kabutuhane manungsa.