Surja En-Nexhm — Ajet 24

Kuptimet e fjalëve:

• أَمْ: Këtu vjen me kuptimin e mohimit dhe refuzimit, pra "a mos vallë...?" ose "jo, nuk është ashtu".
• لِلْإِنسَانِ: Për njeriun (që përmendet në kontekstin e mëparshëm, pra idhujtari që shpreson në ndërmjetësimin e idhujve).
• مَا تَمَنَّىٰ: Atë që dëshiron dhe shpreson (nga ndërmjetësimi i idhujve ose nga gjërat që i ka ëndërruar).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e hedh poshtë me këtë pyetje retorike çdo shpresë të kotë të idhujtarëve, të cilët mendonin se idhujt e tyre do të ndërmjetësojnë për ta te Allahu dhe se do t'i afrojnë ata te Zoti. Ajeti thotë: A mos vallë njeriu (idhujtari) ka atë që dëshiron e kërkon? A mos vallë atij i plotësohet çdo shpresë dhe dëshirë që ka, duke përfshirë edhe ndërmjetësimin e idhujve të tij? Sigurisht që jo! Njeriu nuk e ka atë që dëshiron nga këto gjëra të kota, sepse çështja e ndërmjetësimit dhe e gjithë çështjet e dynjasë e të ahiretit i përkasin vetëm Allahut, i Cili i bën ato sipas urtësisë dhe vullnetit të Tij, e jo sipas dëshirave të njerëzve. Pra, idhujtari që shpreson se idhujt e tij do t'i sjellin dobi ose do të ndërmjetësojnë për të, është në gabim të madh, sepse atij nuk i takon ajo që dëshiron, por i takon vetëm ajo që Allahu ka vendosur.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mësimi se njeriu nuk i arrin të gjitha dëshirat e tij, por i nënshtrohet vullnetit dhe urtësisë së Allahut, i Cili di çfarë është më e mira për robërit e Tij.
2. Vërtetimi se ndërmjetësimi nuk bëhet me idhuj ose me krijesa pa lejen e Allahut, por i takon vetëm Atij, dhe askush nuk mund të ndërmjetësojë tek Ai pa lejen e Tij.
3. Nxitja për t'u mbështetur te Allahu dhe për t'i kërkuar Atij vetëm, e jo te krijesat, sepse Ai është i Vetmi që i plotëson nevojat dhe i përgjigjet lutjeve.
4. Tërheqja e vëmendjes se besimi i pastër dhe veprat e mira janë rruga e vetme për të fituar kënaqësinë e Allahut, e jo shpresat e kota dhe dëshirat e pabazuara.