Sura An-Nadżm — Werset 34

Znaczenie słów:

• أَكْدَى – pochodzi od słowa „kadja” (كدية), które oznacza wyczerpanie się żyły w kopalni podczas kopania. W przenośni oznacza: zaprzestać dawania, przerwać, ustać po rozpoczęciu.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah zwraca się do Swojego Proroka ﷺ, mówiąc: „Czy widziałeś tego, który odwrócił się od posłuszeństwa Allahowi i odszedł od prawdy?” Jest to nawiązanie do konkretnej osoby, która początkowo dawała z siebie trochę dobra – dawała niewielką część swojego majątku na cele dobroczynne, ale potem zaprzestała i przerwała swoje dawanie z powodu skąpstwa i chciwości. Nie kontynuowała dobrego uczynku, który rozpoczęła.

Ta osoba dawała niewiele, a następnie całkowicie ustała w dawaniu – jej ręka się zatrzymała, a dobroć się skończyła. Mimo to przypisywała sobie czystość i wychwalała samą siebie, twierdząc, że jest lepsza niż jest w rzeczywistości. Lecz Allah ujawnia jej prawdziwe oblicze i pokazuje, że jej postawa jest naganna – rozpoczęła dobro, ale go nie dokończyła, a jej skąpstwo zwyciężyło nad hojnością.

Korzyści płynące z tej ayah:

1. Zachęta do wytrwałości w dobrych uczynkach – rozpoczęcie dobra nie wystarczy; należy je kontynuować i dokończyć. Ten, kto zaczyna dawać, a potem przestaje z powodu skąpstwa, traci nagrodę i zasługuje na naganę.
2. Ostrzeżenie przed skąpstwem – skąpstwo jest cechą naganną, która powstrzymuje człowieka od dobra i czyni go odrzuconym w oczach Allaha. Islam zachęca do hojności i szczodrości, a skąpiec jest daleki od miłosierdzia Bożego.
3. Zakaz samouwielbienia i przypisywania sobie czystości – człowiek nie powinien wychwalać samego siebie ani twierdzić, że jest lepszy, gdyż to Allah zna prawdę o sercach. Pokora i skromność są cechami wierzących.
4. Nauka, że dobre uczynki należy wykonywać w sposób ciągły i szczery – nawet najmniejszy datek, jeśli jest dawany z czystym sercem i systematycznie, jest lepszy niż dużo dawane od czasu do czasu, a potem porzucone.
5. Ukazanie, że Allah widzi wszystkie nasze czyny i intencje – nikt nie ukryje przed Nim swojego prawdziwego stanu, ani skąpstwa, ani hojności. To powinno skłaniać nas do ciągłego doskonalenia siebie i oczyszczania serc z przywar.