سوره نجم — آیه 34

معانی کلمات:

• أَكْدَى: از ماده «کدْی» به معنای قطع شدن عطا و بخشش است؛ یعنی پس از اندکی بخشش، از ادامه آن خودداری کرد و بخل ورزید.

تفسیر آیه:

این آیه در ادامه توصیف حال کسی است که از راه حق رویگردان شده و به جای شکرگزاری، به انکار و تکذیب پرداخته است. خداوند میفرماید: او مقدار کمی از مال خود را در راه خدا انفاق کرد، اما سپس از ادامه این کار خودداری نمود و به دلیل بخل ذاتی خود، دست از بخشش کشید و عطای خود را قطع کرد. این شخص نه تنها در انفاق ثابتقدم نبود، بلکه با این کار خود، نشان داد که ایمانش سست و نیتش ناپایدار است. او با این رفتار، خود را ستایش میکرد و ادعای تقوا و پاکدامنی داشت، در حالی که اعمالش خلاف این ادعا بود.

فواید و پیامهای آیه:

• انفاق و بخشش باید همراه با استمرار و خلوص نیت باشد؛ بخشش اندک و سپس قطع آن، نشانه ضعف ایمان و غلبه بخل بر دل است.
• انسان نباید با اعمال اندک و ناپایدار خود، خود را پاک و متقی جلوه دهد؛ چرا که خداوند به حقیقت نیتها و اعمال آگاه است.
• این آیه هشداری است برای مؤمنان که در راه خیر و نیکی، پایداری و استقامت داشته باشند و از وسوسههای نفسانی که به بخل و قطع عطا دعوت میکند، دوری جویند.
• اسلام بر انفاق مستمر و کمک به نیازمندان تأکید دارد و این عمل را نشانهای از صدق ایمان و محبت به خلق خدا میداند.