Surja En-Nexhm — Ajet 34

Kuptimet e fjalëve:

• “E’ta” (وَأَعْطَىٰ): Dha, dha nga pasuria e tij.
• “Kalîlâ” (قَلِيلًا): Pak, sasi të vogël.
• “Ekdâ” (أَكْدَىٰ): E ndërpreu dhënien, u bë koprrac dhe pushoi së dhëni. Kjo fjalë vjen nga metafora e gërmuesit që arrin në tokë të fortë (kedâ) dhe nuk mund të nxjerrë më ujë.

Tefsiri i Ajetit:

Kjo varg vjen në vazhdën e pyetjes retorike për atë që i kthen shpinën fesë dhe largohet nga udhëzimi. Ajeti përshkruan gjendjen e atij që fillimisht jep pak nga pasuria e tij, por më pas e ndërpret dhënien dhe bëhet koprrac. Ai dha një shumë të vogël, pastaj u ndal plotësisht dhe e preu ndihmën e tij, sepse koprracia ishte bërë tipar i tij i pandarë. Pavarësisht kësaj sjelljeje, ai e lavdëron veten dhe e konsideron veten në rrugë të drejtë, duke pretenduar se ka bërë mirë, ndërsa në realitet ai e ka braktisur rrugën e mirësisë dhe bujarisë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Tregues se veprat e mira nuk maten vetëm nga sasia, por nga sinqeriteti dhe vazhdimësia; ai që jep pak e pastaj ndalet, nuk ka vlerë të madhe tek Allahu nëse qëllimi i tij nuk është i pastër.
2. Nxitje për bujari dhe vazhdimësi në bamirësi, sepse ndërprerja e dhënies pas fillimit është shenjë e dobësisë së besimit dhe e koprracisë.
3. Paralajmërim kundër vetëlavdërimit dhe mashtrimit me veten; njeriu nuk duhet ta konsiderojë veten të mirë vetëm pse ka bërë një vepër të vogël, ndërsa vazhdon në braktisjen e urdhërave të Allahut.
4. Mësim se Islami e do ekuilibrin dhe sinqeritetin në çdo vepër, dhe se dashuria për të mirën duhet të jetë e vazhdueshme, jo e ndërprerë nga tekat dhe dëshirat personale.