Surat Al-Waqi'ah — Ayat 63

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَفَرَأَيْتُم (a fa ra'aitum): Apa kowe padha ora nggatekake / apa kowe padha ora mikir.
• مَا تَحْرُثُونَ (mā taḥrutsūn): Apa kang padha kok-olah / kang padha kok-tandur ing bumi.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngajak manungsa supaya mikir lan nggatekake bab kang wis mesthi ana ing uripe, yaiku tandur-tinamdur. Ing ayat iki, Allah paring pitakon marang manungsa: "Apa kowe padha ora nggatekake apa kang padha kok-tandur ing bumi?" Yaiku wiji kang padha kok-sebar ing lemah, kang banjur thukul dadi tanduran.

Sapa sejatine kang nuwuhake tanduran iku? Apa manungsa kang bisa nuwuhake? Ora. Manungsa mung bisa nandur lan ngrumat, nanging kang nuwuhake lan ngukuhake tanduran iku mung Allah SWT. Yen Allah kepengin, tanduran mau bisa dadi garing lan rusak, ora ana gunane kanggo dipangan. Wektu iku manungsa mung bisa gumun lan getun, rumangsa kelangan lan ora oleh asil apa-apa.

Dadi, ayat iki ngelingake manungsa yen kabeh rejeki lan asil saka tandur iku saka Allah. Manungsa kudu ngakoni yen awake dhewe ora duwe kuwasa mutlak, lan mung Allah kang Maha Kuwasa maringi urip lan asil saka bumi.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya manungsa tansah mikir lan nggatekake tandha-tandha kekuwasane Allah ing alam sekitar, kalebu ing bab tandur-tinamdur.
• Nambahake rasa syukur marang Allah, amarga rejeki lan asil saka tandur iku kabeh saka peparinge Allah, dudu mung saka usahane manungsa.
• Ngelingake yen manungsa iku ringkih lan ora duwe kuwasa mutlak, mula kudu tansah pasrah lan nyuwun marang Allah.
• Nggugah ati supaya luwih cedhak marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhut piwulang kanggo urip saben dina, kalebu bab tetanen lan rejeki.
• Ndadekake manungsa luwih eling yen kabeh kang ana ing bumi iki mung sementara, lan kang langgeng mung Allah SWT.