سوره واقعه — آیه 63

معانی کلمات:

• تَحْرُثُونَ: یعنی زمین را برای کشت و زرع آماده میکنید و بذر را در آن میافکنید.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، مردم را به اندیشیدن درباره یکی از مهمترین نعمتهای خود فرا میخواند و میفرماید: «آیا به کشت و زرعی که انجام میدهید نگاه کردهاید؟» شما زمین را شخم میزنید، بذر را در آن میافکنید و آن را آبیاری میکنید، اما آیا شما هستید که آن را میرویانید و از دل خاک، گیاه و دانه بیرون میآورید؟ قطعاً چنین نیست؛ بلکه این خداوند است که با قدرت بیکران خود، دانه را در دل خاک میشکافد و گیاه را از آن میرویاند. اگر او بخواهد، همان کشت سبز و خرم شما را به کاه خشک و خاشاکی تبدیل میکند که هیچ سودی برای شما ندارد و نمیتوانید از آن بهرهای ببرید. در آن صورت، شما در شگفتی فرو میروید و با حسرت میگویید: «ما واقعاً زیان کردهایم و از روزی و نعمت محروم شدهایم.»

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه، انسان را به تواضع در برابر قدرت خداوند دعوت میکند؛ چرا که انسان هرچقدر هم تلاش کند، نمیتواند حتی یک دانه را بدون اراده خداوند برویاند.
• توجه به چرخه کشت و زرع، نشانهای از رحمت و حکمت الهی است و انسان را به شکرگزاری از این نعمت بزرگ وامیدارد.
• یادآوری این حقیقت که همه چیز در دست خداست، انسان را از تکیه بر اسباب مادی بازمیدارد و او را به توکل بر خداوند تشویق میکند.
• این آیه، درس عبرتی است برای کسانی که به تواناییهای خود مغرور میشوند و فراموش میکنند که هر نتیجهای وابسته به مشیت الهی است.