Sura Al-An'am — Werset 113

Znaczenie słów:

• لِتَصْغَى — aby skłoniły się, pochyliły.
• أَفْئِدَة — serca (liczba mnoga od فؤاد).
• وَلِيَقْتَرِفُوا — i aby popełniali, zdobywali, nabywali.
• مُقْتَرِفُونَ — ci, którzy popełniają (złe czyny, grzechy).

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg, Wszechmogący, wyjaśnia w tym wersecie, że szatani spośród ludzi i dżinów zsyłają sobie nawzajem ozdobne, zwodnicze słowa, a dzieje się tak również po to, aby serca tych, którzy nie wierzą w życie ostateczne, skłoniły się ku tym słowom i im zaufały. Ci niewierzący, którzy nie wierzą w Dzień Sądu i nie spodziewają się spotkania ze swoim Panem, nie mają w sercach żadnej ochrony przed tym zwodniczym przekazem, dlatego ich serca łatwo się ku niemu pochylają. Co więcej, ich dusze znajdują w tym upodobanie i akceptują to dla siebie, a w konsekwencji popełniają czyny, które już wcześniej popełniali — grzechy, występki i niegodziwości, które są ich stałą cechą i nawykiem. Ten werset jest jednocześnie ostrzeżeniem dla tych ludzi, że ich skłanianie się ku fałszowi i trwanie w grzechu nie umknie Bożej sprawiedliwości, a ich czyny zostaną im przedstawione w Dniu Zmartwychwstania.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Zwodnicze słowa i pięknie upiększone kłamstwa są bronią szatana, którą oddziałuje na ludzi — dlatego wierzący powinien być czujny i nie dać się zwieść pozorom.
2. Brak wiary w życie ostateczne czyni serce człowieka podatnym na fałsz i pokusy, ponieważ nie ma on wtedy motywacji do powstrzymywania się od zła.
3. Grzechy mają tendencję do nawyku — człowiek, który raz je popełnia, z czasem staje się ich niewolnikiem i powtarza je wciąż na nowo.
4. Ten werset jest ostrzeżeniem, że Bóg doskonale wie o czynach ludzi i że każdy otrzyma zapłatę za to, co czynił — a to budzi w sercu wierzącego bojaźń i skłania do trzymania się z dala od dróg, które prowadzą do zguby.
5. Wiara w życie ostateczne jest tarczą chroniącą serce przed skłanianiem się ku fałszowi — dlatego pielęgnowanie tej wiary jest kluczem do prawości i czystości serca.