ซูเราะฮฺ อัล-อันอาม — อายะฮฺ 113

คำสำคัญ:

• تَصْغَى = เอียงไป, โน้มไปทาง
• أَفْئِدَة = พหูพจน์ของ ฟุอาด หมายถึง หัวใจ, จิตใจ
• يَقْتَرِفُوا = กระทำ, ก่อ, สะสม (ใช้กับความผิดและบาป)

การตีความ:

อัลลอฮ์ทรงเปิดเผยว่าสาเหตุหนึ่งที่พระองค์ปล่อยให้ชัยฏอนและสมุนของมันกระซิบกระซาบคำพูดที่สวยงามหลอกลวงนั้น ก็เพื่อให้หัวใจของบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาในวันปรโลกและไม่เชื่อเรื่องการฟื้นคืนชีพ การตอบแทน และการลงโทษ ได้โน้มเอียงไปสู่คำพูดหลอกลวงนั้น และเพื่อให้พวกเขาพึงพอใจและยอมรับมันสำหรับตนเอง แล้วพวกเขาก็จะได้ก่อกรรมทำชั่วและสะสมบาปความผิดต่างๆ ตามที่พวกเขากำลังกระทำอยู่ ซึ่งเป็นการลงโทษที่เหมาะสมสำหรับพวกเขา เพราะเมื่อพวกเขาปฏิเสธความจริงและเลือกทางหลงผิด อัลลอฮ์ก็จะปล่อยให้พวกเขาจมอยู่ในการหลงผิดนั้น และนี่คือการข่มขู่และคำเตือนอันยิ่งใหญ่สำหรับพวกเขา ที่จะนำไปสู่ความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การที่อัลลอฮ์ปล่อยให้ผู้ปฏิเสธศรัทธาหลงผิดนั้น เป็นความยุติธรรมของพระองค์ เนื่องจากพวกเขาเลือกทางหลงผิดด้วยเจตจำนงของตนเอง
2. การศรัทธาในวันปรโลกเป็นเกราะป้องกันหัวใจจากการหลงไปตามคำพูดที่สวยงามแต่เต็มไปด้วยพิษภัย
3. การพึงพอใจในบาปและการกระทำความผิดซ้ำๆ จะทำให้หัวใจแข็งกระด้างและห่างไกลจากความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ
4. มุสลิมต้องตระหนักว่าการฟังคำพูดที่หลอกลวงและสวยงามโดยไม่ไตร่ตรองอาจนำไปสู่ความหายนะ จึงต้องตรวจสอบและยึดถือหลักฐานที่ถูกต้อง
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อผู้ศรัทธานั้นยิ่งใหญ่ เพราะพระองค์ทรงชี้ทางและปกป้องพวกเขาจากอุบายของชัยฏอน