Ənam surəsi — Ayə 117

Kəlmələrin mənaları:

• yəzillu – azmaq, haqq yoldan çıxmaq.
• səbil – yol, doğru yol.
• möhtədin – doğru yolu tutanlar, hidayətə qovuşanlar.

Təfsir:

Ey Peyğəmbər! Sənə və sənin ümmətinə xəbər verilir ki, sənin Rəbbin – bütün məxluqatın Rəbbi olan Allah – kimin Öz yolundan azdığını, haqqı tərk edib batilə meyl etdiyini ən yaxşı biləndir. Heç kəs Onun elmindən xaric deyil. Eyni zamanda, O, kimin doğru yola qədəm qoyduğunu, hidayətə nail olduğunu və bu yolda sabit qaldığını da ən gözəl şəkildə bilir. Allahın elmi hər iki dəstəni əhatə edir – nə azanlar, nə də hidayət tapanlar Ona gizli qala bilməz.

Bu ayə bizə öyrədir ki, insanların imanı və əməlləri barədə hökm yalnız Allaha məxsusdur. Biz heç kəsi qəti şəkildə cəhənnəmlik və ya cənnətlik adlandıra bilmərik. Çünki qəlblərin sirrini yalnız Allah bilir. Buna görə də, ey möminlər! Sizə düşən vəzifə – özünüzü və başqalarını yaxşılığa çağırmaq, doğru yolu göstərmək, amma nəticəni Allaha buraxmaqdır. O, hər kəsə əməlinə görə ədalətlə mükafat və ya cəza verəcəkdir.

Bu ayə həm də bir təsəllidir: əgər insanların bir qismi haqqı qəbul etmirsə, sən kədərlənmə. Çünki Allah hər şeyi bilir və Öz hikməti ilə hər kəsi layiq olduğu yerdə qərar verəcəkdir. Sənin vəzifən ancaq təbliğdir, hesab isə Allaha aiddir. Bu, möminə böyük bir rahatlıq və təskinlik verir – çünki biz bilirik ki, Allahın elmi hər şeyi əhatə edir və Onun hökmü ən ədalətli hökmdür.

Ey Allahın bəndələri! Doğru yolda olmağa çalışın, hidayətə can atın və Allahdan sabitlik diləyin. Çünki O, sizin niyyətlərinizi və əməllərinizi ən yaxşı biləndir və sizi ən gözəl şəkildə mükafatlandıracaqdır.