Qələm surəsi — Ayə 24

Söz izahı:

• أَن — burada "ki" mənasında olub, əvvəlki fellə əlaqəli izahedici bağlayıcıdır.
• لَّا يَدْخُلَنَّهَا — "o bağa mütləq girməsin" mənasında qəti qadağan bildirir; "نون" şəddəsi təkid üçündür.
• مِسْكِين — yoxsul, ehtiyac içində olan, kasıb adam.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə, bağ sahiblərinin səhər tezdən bir-birlərinə pıçıldayaraq verdikləri qərarı nəql edir: onlar öz bağlarının barını yoxsullardan əsirgəmək, heç bir kasıbın bu gün ora daxil olub bir şey götürməsinə imkan verməmək barədə əlbir olmuşdular. Onların bu sözü, yoxsulu bağdan uzaq tutmaq üçün qoyduqları sərt və qəti bir qadağa idi — sanki deyirdilər: "Bu gün buraya heç bir kasıb ayaq basmasın!"

Bu ayədən görürük ki, onların niyyəti sadəcə imkansızlıq deyildi; onlar var-dövlətlərinə görə qürrələnib, Allahın onlara əmanət etdiyi neməti yoxsullarla bölüşməyi özlərinə yaraşdırmırdılar. Halbuki ruzi Allahdandır və O, verdiyi neməti kiminlə paylaşmağımızı da sınayır. Mal-dövlət insanı təkəbbürə sürükləyəndə, qəlbi qatılaşdırır, yoxsulun halını görməz edir. Qurani-Kərim bizə bu cür düşüncədən uzaq durmağı, əlimizdə olanı Allah yolunda, ehtiyac sahibləri ilə paylaşmağı öyrədir.

Ey insan! Bil ki, sənin əlinə keçən hər nemət bir imtahandır. Yoxsulu qapından qovmaq, ondan qismətini əsirgəmək səni zəngin etməz; əksinə, bərəkəti əlindən alar. Verən əl, alan əldən üstündür. Allah yolunda xərclədiyin heç bir şey əskilməz; o, sənin üçün əbədi sərvətə çevrilər. Gəl, qəlbini yumşalt, kasıbın halını soruş, paylaşmağı sev — çünki paylaşmaq qəlbə nur, evə bərəkət, axirətə isə əvəzsiz mükafat gətirir.