سوره حاقه — آیه 25

معانی کلمات:

• أُوتِيَ: داده شود، عطا گردد.
• كِتَابَهُ: نامهی اعمالش.
• بِشِمَالِهِ: به دست چپش.
• يَا لَيْتَنِي: ای کاش من.
• لَمْ أُوتَ: داده نمیشدم.

تفسیر آیه:

و اما کسی که نامهی اعمالش به دست چپش داده شود، در آن هنگام از شدت اندوه و حسرت فریاد برمیآورد و میگوید: «ای کاش هرگز نامهی اعمال من به من داده نمیشد و نمیدانستم سرنوشت من چیست!» این آرزوی محال، نشاندهندهی عمق ندامت و پشیمانی اوست؛ زیرا در آن لحظه، پردهها کنار رفته و حقیقت اعمالش را در نامهای که به دست چپش دادهاند، بهوضوح میبیند. او که در دنیا به کردار ناپسند خود دلخوش بود، اکنون با دیدن عاقبت شوم خود، تنها آرزویش این است که کاش هرگز این نامه را دریافت نکرده بود و از سرنوشت خود بیخبر میماند. این جمله، بیانگر اوج عذاب روحی و روانی او در آن صحنهی هولناک است؛ جایی که هیچ راه گریزی نیست و جز حسرت و افسوس، چیزی نصیب او نمیشود.

فواید و پیامهای آیه:

• هشدار به غافلان: این آیه زنگ خطری است برای کسانی که در دنیا به گناه و نافرمانی مشغولاند و از یاد آخرت غافل شدهاند؛ تا پیش از فرا رسیدن آن روز، به فکر جبران و توبه باشند.
• اهمیت اعمال در دنیا: نشان میدهد که تمام اعمال انسان ثبت و ضبط میشود و در روز قیامت، نامهی اعمال به دست هر کس داده خواهد شد؛ پس باید مراقب کردار خود باشیم.
• رحمت الهی: در مقابل این صحنهی تلخ، خداوند مؤمنان را به پاداش و سعادت بشارت داده است؛ پس شکرگزار نعمت هدایت باشیم و از الطاف بیکران او بهره ببریم.
• ترغیب به توبه: این آیه انسان را تشویق میکند که تا فرصت باقی است، از گناهان خود توبه کند و با اعمال نیک، نامهی اعمال خود را روشن سازد تا در آن روز، با خوشحالی و سربلندی، نامهاش را به دست راست بگیرد.