سوره اعراف — آیه 116

معانی کلمات:

• سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ: چشمان مردم را جادو کردند، یعنی بینایی آنان را از درک واقعیت بازداشتند و خیال را بر آنان حقیقت جلوه دادند.
• اسْتَرْهَبُوهُمْ: آنان را به شدت ترساندند و هراس در دلهایشان افکندند.
• سِحْرٍ عَظِيمٍ: جادویی بزرگ و نیرومند که در فنّ خود بینظیر بود.

تفسیر آیه:

موسی (علیه السلام) در پاسخ به ساحران که پیشنهاد کردند او نخست بیفکند، با اطمینان کامل به یاری پروردگارش و بدون هیچ ترسی فرمود: «شما بیفکنید.» چون ساحران ابزارهای خود را (طنابها و عصاها) افکندند، با نیرنگ و تردستی خود چشمان مردم را جادو کردند؛ به گونهای که بینندگان گمان کردند آن طنابها و عصاها مارهای عظیمی هستند که حرکت میکنند، در حالی که در واقعیت جز خیالی باطل و نمایشی فریبنده نبود. آنان با این کار، ترس و وحشت عظیمی در دل مردم ایجاد کردند و جادویی بسیار قوی و حیرتانگیز در فنّ خود به نمایش گذاشتند که همه را به شگفتی واداشت.

فواید و پیامهای آیه:

• اعتماد به خداوند و توکل بر او، انسان را در برابر هر قدرتنمایی و تهدیدی استوار و آرام میسازد؛ چنانکه موسی (علیه السلام) با دیدن سحر بزرگ آنان، ذرهای اضطراب به خود راه نداد.
• سحر و نیرنگ، هرچند در ظاهر بزرگ و ترسناک باشد، در برابر حقیقت و معجزه الهی بیارزش و ناپایدار است؛ پس مؤمن نباید از جلوههای فریبنده باطل هراسان شود.
• این آیه نشان میدهد که دشمنان حق برای غلبه بر دعوت انبیاء از هر وسیلهای، حتی فریب چشمها و ایجاد رعب و وحشت، استفاده میکنند؛ اما خداوند با قدرت خود نقشههای آنان را باطل میسازد و مؤمنان را یاری میکند.