سوره اعراف — آیه 115

معانی کلمات:

• إِمَّا: حرف تفصیل و تخيير است؛ يعنی «يا اينكه... يا اينكه...».
• تُلْقِيَ: بيندازی (عصای خود را).
• الْمُلْقِينَ: اندازندگان (کسانی که چيزی را میافکنند).

تفسیر آیه:

هنگامی که ساحران فرعون در روز موعود در برابر موسی علیهالسلام گرد آمدند، بهجای آنکه از قدرت الهی و معجزات موسی هراسی به دل راه دهند، با تکبّر و خودبینی و با اعتماد کامل به نیروی سحر خود، به موسی گفتند: «ای موسی! اختيار با توست؛ يا نخست تو عصای خود را بينداز، يا ما نخست ابزار و وسايل خود را میافکنيم.» آنان چنان مغرور بودند که گمان میکردند پيروزی حتمی از آنِ آنهاست و در اين ميان، هيچ باکی از نتيجه نداشتند. اين سخن نشاندهندهٔ غرور و اطمينان باطل آنان به نيروی سحر و فنون جادوگری خود بود.

فواید و پیامهای آیه:

• اين آيه به ما میآموزد که در برابر حق، نبايد به نيروی ظاهری و توانمندیهای مادی خود مغرور شد؛ چرا که قدرت حقيقی از آنِ خداست و اوست که بر همهچيز چيره است.
• رفتار ساحران، نمونهای از تکبّر و خودبرتربينی است؛ صفتی که انسان را از پذيرش حق بازمیدارد و سرانجام به خواری و شکست میکشاند.
• در عين حال، اين صحنه به ما اطمينان میدهد که هرگاه بندگان مخلص خدا با توکل بر او وارد ميدان شوند، حتی اگر دشمنان بسيار نيرومند و مسلح باشند، پيروزی نهايی از آنِ حق و حقيقت خواهد بود.
• از اين آيه میآموزيم که در دعوت به اسلام، بايد با آرامش و اطمينان به ياری خدا، با هرگونه چالش و رقيب نيرومندی روبرو شويم و هرگز از قدرت خداوند غافل نمانيم.