سوره اعراف — آیه 117

معانی کلمات:

• أَلْقِ: بینداز، رها کن.
• تَلْقَفُ: به سرعت میبلعد و فرو میبرد.
• يَأْفِكُونَ: دروغ میبافند، باطل را به جای حق جلوه میدهند و افسونگری میکنند.

تفسیر آیه:

در آن صحنهی عظیم و سرنوشتساز که میان حق و باطل جدایی افتاد و ساحران مصر با نیرنگ خود، ریسمانها و عصاهایشان را به صورت مارهایی دروغین در برابر دیدگان مردم به حرکت درآوردند، خداوند به پیامبر و کلیم خود، موسی علیهالسلام، وحی فرستاد و فرمان داد: «عصای خود را بینداز.» موسی بیدرنگ اطاعت کرد و عصا را بر زمین افکند. ناگهان آن عصا به فرمان خداوند به اژدهایی عظیم و زنده تبدیل شد و با سرعت و قدرت تمام، تمام آنچه را که ساحران با دروغ و جادو ساخته بودند و به مردم وانمود میکردند که حقیقت دارد، یکجا بلعید و نابود کرد. بدینسان، باطلِ ساحران در برابر حقیقتِ الهی، هیچ و پوچ شد و جادوی آنان از بین رفت.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند هرگز بندگان مؤمن خود را در سختترین لحظات تنها نمیگذارد و درست در همان نقطهای که باطل با تمام قدرت ظاهر میشود، فرمان نجات و پیروزی حق را صادر میکند.
• قدرت خداوند فراتر از همهی نیرنگها و جادوهای بشری است؛ اوست که بر همه چیز چیره است و هیچ نیرویی در برابر ارادهی او تاب مقاومت ندارد.
• مؤمن باید همواره به فرمان خداوند گوش بسپارد و اطاعت کند، حتی اگر ظاهرِ مأموریت ساده یا شگفتانگیز باشد؛ چرا که نتیجهی اطاعت، پیروزی و عزت است.
• این صحنه درس عبرتی است که باطل هر چقدر هم بزرگ و فریبنده به نظر برسد، سرانجام محو و نابود میشود و حق پایدار میماند.