سوره نوح — آیه 20

معانی کلمات:

• سُبُلًا: جمع «سبیل»، به معنای راه‌ها و جاده‌ها.
• فِجَاجًا: جمع «فجّ»، به معنای راه‌های وسیع و گشاده.

تفسیر آیه:

خداوند متعال زمین را برای شما بستر و محل زندگی قرار داد و آن را گسترده و هموار ساخت تا بتوانید در آن رفت‌وآمد کنید و از راه‌های وسیع و گشاده‌ای که در دل کوه‌ها و دشت‌ها ایجاد شده است، برای رسیدن به مقاصد خود، به ویژه کسب روزی حلال، عبور کنید. این آیه در ادامه بیان نعمت‌های الهی است که خداوند زمین را مانند فرشی برای شما بگسترانید و راه‌هایی باز و پهناور در آن قرار داد تا زندگی شما بر اساس آسانی و راحتی جریان یابد و بتوانید از این راه‌ها برای تأمین معاش و ارتباط با یکدیگر بهره بگیرید.

فواید و پیام‌های آیه:

1. زمین با تمام گستردگی و راه‌هایش، نشانه‌ای از رحمت و لطف خداوند نسبت به بندگان است؛ پس شایسته است انسان در برابر این همه نعمت، شکرگزار باشد و از آن در مسیر اطاعت الهی استفاده کند.
2. آسانی در زندگی و فراهم بودن وسایل رفت‌وآمد، فرصتی است برای تأمل در عظمت خالق و شناخت او؛ چرا که هر راهی که در زمین می‌پیماییم، یادآور تدبیر حکیمانه پروردگار است.
3. این آیه انسان را به تلاش و حرکت در زمین برای کسب روزی حلال تشویق می‌کند و نشان می‌دهد که اسلام دین کار و فعالیت است و بیکاری و تنبلی با روح این نعمت بزرگ سازگاری ندارد.
4. توجه به این نعمت، محبت خدا را در دل زنده می‌کند و انسان را به این باور می‌رساند که خدایی که چنین زمینی را برای آسایش ما آماده کرده، قطعاً روزی‌رسان و نگاهبان ما نیز هست و ما را در سفر زندگی تنها نمی‌گذارد.