Surja Nuh — Ajet 8

Kuptimet e fjalëve:

• Xhiharan (جِهَارًا): Haptazi, publikisht, para syve të të gjithëve, në mënyrë të qartë e të hapur, pa asnjë fshehtësi.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Profeti Nuh -paqja qoftë mbi të- i drejtohet Zotit të tij, duke i treguar se pasi i thirri popullin e tij natën dhe ditën, por ata ikën e u larguan nga thirrja e tij, ai ndërroi metodën e thirrjes. Ai nuk u mjaftua me thirrjen e qetë e të fshehtë, por iu drejtua atyre haptazi, publikisht, me zë të lartë dhe para të gjithëve, duke mos u fshehur më. Kjo tregon vendosmërinë dhe këmbënguljen e tij në përcjelljen e mesazhit të Zotit, duke përdorur të gjitha mënyrat e mundshme për t'i nxjerrë ata nga errësira e injorancës dhe për t'i sjellë në dritën e besimit. Ai nuk u lodh e nuk u dëshpërua nga refuzimi i tyre, por vazhdoi me durim e me urtësi, duke iu përshtatur rrethanave dhe duke provuar mënyra të ndryshme për t'i bindur ata.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Thirrja në rrugën e Zotit kërkon durim, këmbëngulje dhe përdorimin e metodave të ndryshme; nëse një metodë nuk jep rezultat, duhet provuar një tjetër.
2. Thirrësi duhet të jetë i sinqertë dhe i vendosur, duke mos u dorëzuar përpara pengesave, ashtu siç bëri Profeti Nuh -paqja qoftë mbi të- i cili vazhdoi për qindra vjet.
3. Thirrja mund të jetë e qetë e e fshehtë, por edhe e hapur e publike, varësisht nga gjendja dhe nevoja, gjë që tregon urtësinë dhe fleksibilitetin në thirrje.
4. Ky ajet na mëson se përcjellja e mesazhit të Zotit është përgjegjësi e madhe, dhe se duhet bërë çdo përpjekje për ta kryer atë, edhe nëse njerëzit refuzojnë, sepse shpërblimi është te Zoti.