Surah Nuh — Aya 8

Ma’anonin Kalmomi:

• Jihāran: A fili, ba a ɓoye ba, da babbar murya.

Tafsirin Ayar:

Bayan da Annabi Nuhu ya yi kira ga mutanensa a cikin dare da rana, amma suka ƙara gujewa da girman kai, sai ya ci gaba da bayyana wa Ubangijinsa cewa: "Sa'an nan kuma, ya Ubangiji, na kira su a fili, ba tare da ɓoyewa ba, ina bayyana musu gaskiya da kuma kiran su zuwa ga bangaskiya, domin su ji da idanunsu da kunnuwansu, watakila su waye daga jahilcinsu."

Wannan yana nuna cewa Annabi Nuhu bai bar wata hanya ba face ya bi ta wajen isar da saƙon Allah, daga kira a ɓoye, zuwa kira a fili, duk da cewa mutanensa sun nuna tsayin daka ga kafirci da girman kai.

Fa'idodin Darasi:

1. Nuna juriya da tsayin daka wajen da’awah zuwa ga Allah, ba tare da gajiyawa ba, ko da kuwa mutane sun ƙi.
2. Da’awah tana buƙatar yin amfani da hanyoyi daban-daban; wani lokaci a ɓoye, wani lokaci a fili, domin dacewa da yanayi.
3. Annabi Nuhu yana koyar da mu cewa babu wani abin da zai hana mu yin kira zuwa ga alheri, ko da mun fuskanci rashin amsa.
4. Nuna tawali’u da kai ga Ubangiji wajen bayyana halin da ake ciki, ba tare da yanke ƙauna ba, domin Allah ne Mai ji da jinƙai.