Surat Al-Muddassir — Ayat 23

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَدْبَرَ (adbar): mbalik, nyingkur, nyingkiri, ninggalake.
• اسْتَكْبَرَ (istkabara): gumedhe, sombong, rumangsa luwih dhuwur, ora gelem nampa bebener.

1. Tafsir ayat:

Sawise wong kang nentang Rasulullah iki mikir-mikir lan nyiapake apa kang arep diucapake kanggo nyepelekake Rasulullah lan Al-Qur'an, banjur dheweke mbalik saka bebener, nyingkur saka iman, lan gumedhe banget. Dheweke ora gelem manut marang Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam lan ora gelem nampa Al-Qur'an minangka wahyu saka Allah. Sombongé iku dadi sebabe dheweke adoh saka pituduh lan tansaya rumangsa bener dhewe. Dadi, ayat iki nggambarake wong kang sawise mikir lan nggoleki cara kanggo nolak bebener, pungkasane malah nyingkur lan gumedhe, ora gelem ngakoni bebener amarga kesombongane.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Bebener iku kudu ditampa kanthi ati kang andhap asor, ora kena ditolak amarga gumedhe.
• Sombong marang bebener iku bisa dadi sebabe wong adoh saka iman lan pituduh.
• Wong kang nggoleki alesan kanggo nolak Al-Qur'an mesthi ora bakal nemu alesan kang kuwat, mula pungkasane mung bisa nyingkur lan gumedhe.
• Kita kudu tansah mbukak ati kanggo nampa pituduh saka Allah, lan ora rumangsa luwih dhuwur saka bebener.
• Al-Qur'an iku pituduh kang cetha; sapa kang nyingkiri amarga gumedhe, dheweke bakal rugi dhewe.