Surah Al-Qiyamah — Aya 26

Ma’anar Kalmomi:

• كَلاَّ: Kalmar tsawatarwa da hana su daga tunanin da suke yi na cewa ba za a tayar da su ba.
• التَّرَاقِي: Jam’in “tarquwa” wato ƙashin da ke tsakanin ƙirji da wuyan mutum, a saman ƙirji, inda rai yake kaiwa a lokacin mutuwa.

Tafsirin Ayar:

A’a, ba kamar yadda waɗannan mutanen suke zato ba cewa za su tsira daga azabar Allah. Lokacin da rai ya kai ga maƙogwaron mutum a lokacin mutuwarsa, wato saman ƙirjinsa, kuma ya kusa fita daga jikinsa, a wannan lokaci ne mutum zai ga abin da yake jiransa na alheri ko sharri. Wannan ayar tana faɗakar da cewa mutuwa gaskiya ce, kuma bayan mutuwa akwai hisabi da sakamako. Ba kamar yadda masu shirka suke tunani ba cewa idan suka mutu ba za a yi musu wani abu ba. A wannan lokaci ne rai zai kai ga ƙashin saman ƙirji, kuma mutum zai ga wahalar mutuwa da abin da ke bayanta.

Fa’idodin Ayar:

1. Tunatarwa ce ga mutum cewa mutuwa ba ta da wata shakka, kuma kowanne rai zai ɗanɗana ta, don haka ya kamata mutum ya shirya mata da kyakkyawan aiki.
2. Ayar tana ƙarfafa imani da lahira da hisabi, domin mutumin da ya yi imani da cewa zai tashi daga kabari kuma za a yi masa hisabi, zai yi taka tsantsan a rayuwarsa.
3. Tana nuna wa mutum cewa lokacin mutuwa ba lokacin wasa ba ne, domin rai zai kai ga maƙogwaron, kuma a nan ne mutum zai ga sakamakon ayyukansa, don haka ya kamata ya yi aiki kafin wannan lokaci ya zo.